Archive | Brazilie RSS feed for this section
18. Oct, 2011

Foz de Iguazu (brazilie)

Foz de Iguazu (brazilie)

Na een nacht goed slapen, waren we er klaar voor. De watervallen van Iguazu (deze staan op de unesco erfgoedlijst) Op naar het vliegveld….. De vlucht naar Iguazu was een budget vlucht, voor nog geen 75 € pp vlogen we in 2,5 uur naar iguazu. Dit was zoveel beter dan 13 uur in de bus zitten, en dat voor minder geld! De vlucht was echt low budget, niet wat betreft veiligheid, maar vooral qua ruimte. Ik kon, met die korte Duifhuizen beentjes, niet tussen de stoelen komen. Gelukkig zat ik aan het gangpad en was de piloot zo vriendelijk om de cockpit deur open te laten. Zodoende kon ik toch mijn benen nog enigzins strekken. Ik moest erg lachen bij het idee dat “de twintowers broers” de Graaf zo’n vlucht zouden hebben, dat zou een erg onrustige vlucht worden…. Iedere keer als ze bewegen zou de piloot een duikvlucht inzetten ;-) . Maar 2 uur later waren we veilig en wel geland in Foz de Iguazu.

Vanaf het vliegveld wilden we niet met de bus, het was tijd voor een beetje luxe. De 10 euro voor de taxi was weliswaar grof geld voor een ritje van een half uur maar vooruit, soms moet je jezelf kietelen. In Foz aangekomen kwamen we tot de ontdekking dat het niet zo’n heel gezellig stadje was. ‘s Avonds aankomen in een onbekende plaats is nooit echt leuk, en om dan nog eens lang rond te lopen voor een goedkope, maar leuke plek, om te slapen is weinig aantrekkelijk. Dus omdat we toch met geld aan het smijten waren ook maar eens in een iets duurder hotel. We zouden toch maar 1 nacht blijven voor we naar het Argentijnse zusterstadje zouden verhuizen! Hier liggen de prijzen als het goed is allemaal een stuk lager. Eenmaal ingecheckt in dit super dure hotel ( zeker 60€), ff een drankje doen en eten.

De volgende dag vroeg op om naar de catterata’s (watervallen) te gaan. Aangezien we de vorige dag met geld hadden gesmeten, besloten we maar de stadsbus te nemen. Onze bagage afgegeven bij de receptie en gekleed als echte terroristen waren we er klaar voor. De rit naar de watervallen was ongeveer een uurtje rijden. De bus rit was relaxt, we konden grootste deel van de rit zitten, dat is wel anders geweest. Bij het nationale park aangekomen kwamen we tot de ontdekking dat er verschillende prijsklasses waren. Gehandicapten en bejaarden gratis, nee daar voldeden we niet aan, al was ik toen nog wel een jaar jonger ;-) . Inwoners van Brazilie bijna gratis, voldeden we ook niet aan, wel geprobeerd, maar wijzen naar het bord en dan naar jezelf was niet genoeg om ze te overtuigen… Volgende op de lijst was voor mensen uit Zuid Amerika, dit was ook weer een kansloze onderneming. Dus er zat niets anders op dan de volle mep te betalen, deed wel pijn, maar we wilden toch die watervallen zien! 40€ lichter gingen we het park in, dan moet dat wel verdomde speciaal zijn hahaha. Hier laat ik verder de foto’s voor zich spreken, dan kunnen jullie zelf bepalen of het te veel geld was of niet.

Na een uur of wat rond gelopen te hebben bij de ontelbare water vallen het park uit en net buiten het park was ook nog een vogelpark. Echte toeristen als we zijn hebben we dat ook maar mee gepakt, we waren er nu toch! Het vogel park was zeer zeker de moeite waard, ongelooflijk hoeveel soorten papagaaien er zijn. Ook hadden ze hier nog vele andere vogels, te veel om op te noemen. Wederom de foto’s spreken voor zich zelf. Een uur later hadden we het hier ook wel gezien, op naar het hotel als ze onze bagage nog niet door verkocht hadden dan konden we door naar Argentinie.

Foz IguazuNext »
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011
 – 14-Oct-2011
– 14-Oct-2011

Gelukkig was onze bagage nog aanwezig bij de receptie, we werden met luid gejuich ontvangen. Eindelijk waren ze van die achterlijk grote tassen af waar ze de hele dag hun nek al over hadden gebroken! Ze waren zo blij dat ze voor ons met alle plezier een taxirit aanboden naar argentinie voor weinig, als we maar snel onze spullen meenamen! Zoveel vriendelijkheid konden we niet laten schieten. Dus onze tassen op de rug en voor de buik gehangen en achter onze taxi chauffeur aangehobbeld. Deze chauffeur was nog veel zwaarder dan dat ik zou zijn geweest als ik ook Ilya’s tassen op mijn bult had genomen. Om de taxi een beetje recht te houden en niet om te slaan in de bocht naar links was Ilya maar bij mij op schoot gaan zitten. Beide zittend aan de rechter kant raakte de wielen aan deze zijde af en toe zelfs het asfalt. Het voordeel van met de taxi de grens over gaan is dat de chauffeur het douane kantoor in ging met onze paspoorten en wij konden blijven zitten. De chauffeur moest toch zeker wel 100 meter lopen en onze enige angst was dat hij, met onze paspoorten in zijn zak, ter aarde zou storten! Zie dan je paspoort maar eens terug te krijgen. Gelukkig had de beste man het overleefd en nadat we nog even lief hadden gelachen naar de dame bij het grenspoortje mochten we een stempel rijker door naar de argentijnse grens. Ook hier hoefden we alleen maar te glimlachen voor een nieuw stempel en toen was het zover, we waren in Argentinie. Nu gaat de reis echt beginnen :-P .

18. Oct, 2011

Paraty

Paraty

De afgelopen periode hebben we weinig goede internet verbindingen gehad. De verhalen die nu volgen, tot Buenos Aires kon ik dus ook pas makkelijk uploaden in BA.

Na een heerlijk verblijf op Ilha grande was het tijd voor wat anders. In ons geval cultuur en voor onze Duitse vrienden was het de grote Groter,GROOTSTE stad, Sao Paolo. Wij gingen naar het altijd charmante Paraty, een coloniaal stadje uit de 17e eeuw.

De boot tocht van het eiland ging zeer voorspoedig, de dagen ervoor veel en hoge golven, maar nu een bijna vlakke zee. Aangekomen op Angras dos Reis ( vaste land ), snel van de pier af en op naar een taxi. De rodioviaria, het zeg maar vliegveld voor bussen, lag op ongeveer 20 min lopen. De bus naar Sao Paolo voor Johanna en Goran, vertrok ongeveer 10 min nadat onze ferry aankwam. Onze bus ging elk half uur dus we hadden minder stress, maar een taxi delen is natuurlijk niet makkelijk om te weigeren. Zeker aangezien al die honderden mensen naar de rodioviaria gaan. Dus snel in de taxi gesprongen en luid lachend de hele meute op weg naar het busstation ingehaald. Zo dat hadden we al gewonnen, dus straks lekker een goede plek in de bus en al die andere krenten, die niet wilden betalen voor een taxi, konden lekker gaan staan met de volle bepakking. Aangekomen op het station, eerst Johanna en Goran gedag gezegd en toen een kaartje kopen voor de bus naar Paraty.

De kaart verkoop van ons bus ticket was niet mogelijk aan het loket, die moesten we in de bus aanschaffen… Mh, dat klonk al niet helemaal als een super luxe touring bus, maar ok als de bus maar airco heeft. Johanna en Goran uitgezwaaid voor hun reis naar Sao Paolo, in hun super luxe, airconditioned bus. Toen kwam onze bus aan, een hele oude stads bus met ARKO ( alle ramen kunnen open) ipv airco! Maar nu komt de grap, al die mensen die we uit lachten toen we ze voorbij reden met de taxi ZATEN al in de bus. Voor al deze mensen was er ook nog ruimte geweest in het bagage ruim, jullie raden het al, dit zat inmiddels vol. We moesten dus onze back packs meenemen de volle bus in! Ilya alvast naar binnen gestuurd, kon zij betalen, ik nam beide grote back packs wel mee de bus in. Ilya had nog net een plekje, op de grond boven de motor ontdekt, dus nu alleen nog onze tassen er zien te krijgen. Hier in Brazilie hebben de (stadsbussen) nog een conducteur en een soort poortje waar je doorheen moet. De Conducteur was betaald het enige wat ilya en mij nog scheidde was een meter hoog draai hekje. Hier konden de back packs wel overheen, echter op het moment dat ik ze boven mijn hoofd hou, moet de chauffeur natuurlijk niet volle bak gaan remmen…. Ik lag dus, zoals je dat in cartoons ziet, tegen de voorruit van de bus aangeplakt!!! Maar poging 2 ging al een stuk beter, de chauffeur zag in dat een tweede klap de voorruit waarschijnlijk niet zou houden en andere reizigers waren uit gelachen ( hadden we verdiend ) en besloten een handje toe te steken. Helemaal voor elkaar, de bus zat vol dus Ilya zat op de traanplaten grond, proberend de bagage in bedwang te houden en ik stond in het gangpad. Vanaf nu zouden er alleen maar mensen uitstappen, dus dat kon nooit lang duren. We blijven ons verbazen hier, want bij iedere halte stond er wel iemand klaar om ook in de bus te stappen. Voordeel is wel dat je minder moeite hoeft te doen om te blijven staan. Maar 2 uur later was het eindelijk zover, er stapten mensen uit. Ik kon ook gaan zitten, mijn hoogmoed was genoeg gestraft. Een half uur later waren we in Paraty.

Op het busstation aangekomen had Ilya haar super handige notitie boekje boven water gehaald. Hier stonden een aantal pousada’s die volgens Allison, de eigenaresse van het apartement in Rio, zeker de moeite waard waren. Helaas waren alle opgegeven pousadas vol, na nog wat heen en weer gebel, toch een pousada die ruimte had. Echter 260 braziliaanse dollars vonden we te veel!
Ook nu werden we weer bewust van het feit dat een beetje voorbereiding niet slecht was geweest…

Gelukkig zoals eigenlijk de hele reis, op het moment dat we het ff niet meer zien zitten, komt er altijd wel weer iemand naar voren die wil helpen EN engels spreekt. Ook dit keer komt er iemand op ons aflopen en vraagt waar we verblijven. Op het moment dat we zeggen dat we het nog niet weten weet hij een prima hostel. Goedkoop, schoon, met internet en eigen kamer. Klinkt als muziek in onze oren, na de ietwat vermoeiende reis klinkt een douche best lekker. Dus de beste man gevolgd, het hostel was 5 min lopen en lag direct tegen het oude stadscentrum aan. Tijdens deze wandeling werden de gebruikelijke vragen gesteld. Hoe heet je waar kom je vandaan, toen we antwoorden uit holland stopten de vragen. Ik spreek Nederlands zei de man met een zwaar accent. “Ik heb woont in amsterdam in pijp GVD! Lekker gezellig, appelmoes, pindakaas en kwark.” Kortom hij vond Nederland geweldig en gaat zeker weer terug. Zijn verkoop techniek werkte, na inspectie van de kamer besloten we 2 dagen te blijven. Nog een paar laatste tips, als je licht wilde geven in het donker dan moest je hier vooral gaan zwemmen!! Het feit dat er een kerncentrale op minder dan 15 km was had daar niets mee te maken, het was gewoon normale vervuiling…

Paraty is eigenlijk niets meer als een soort Volendam, alleen dan een coloniale versie. Best leuk om mee te maken, maar na 1 dag hadden we het wel gezien. Echter we hadden 2 nachten geboekt, dus toch nog maar een dag doorbrengen. Het was inmiddels ook gaan regenen en dat maakt ook volendam over het algemeen niet interessanter.

Paraty
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011
 – 11-Oct-2011
– 11-Oct-2011

Dus van de nood een deugd gemaakt, de volgende stops voorbereid!!! Ja, we leren wel, niet snel, maar …. We leren ;-) . Nadat we een bus ticket geboekt hadden naar Sao Paolo, toch nog maar even een reisbureau binnen gelopen voor wat informatie. Twee uur later stonden we weer buiten, met een vliegticket van Sao Paolo naar Foz Iguazu en een hotel overnachting vlak bij het vliegveld in het Ibis hotel. En dit allemaal goedkoper dan een busticket naar Foz Iguazu ( busrit van meer dan 15 uur). We moesten de man slechts 10 euro betalen voor zijn bemiddeling…. Pas na betaling van alle tickets en zijn kosten zag ik het muntje liggen van de AA, echter dan van de spaanse drugs anonymous. 10 dagen zonder drugs stond er op…. Ik heb Ilya maar niets verteld, heeft geen enkele zin dat we ons beiden druk zouden maken of de tickets wel echt bestonden. Sterker nog dit lezend zal pas de eerste keer zijn dat Ilya hier vanaf weet. Hahahaa

De volgende morgen om 9 uur vertokken we weer uit Paraty, de echte schoonheid is misschien aan ons voorbij gegaan, maar och er staan nog zoveel mooie dingen op het programma! Volgende stop was Sao Paolo, dit pittoreske stadje telt slechts 22 miljoen inwoners en is met ruim 1500 km2 makkelijk te doen in 1 dag. Het is tenslotte slechts 3 x zo groot als Parijs met al zijn voor stadjes, oh en geloof niet dat de inwoners van de favella’s meegeteld zijn in die 22 miljoen ;-)
Maar goed de bus naar Sao Paolo was erg comfortabel, vlak voor de stad, (zo’n 150km) moesten we overstappen op een andere bus. Deze bus bracht ons naar het vliegveld van Sao Paolo, hier konden we een shuttle bus nemen naar het ibis hotel. Onze 10 dagen drugs vrije tour operator had dit allemaal perfect geregeld!! Na een uur of 8 in de bus kwamen we aan bij het ibis hotel, dit is niet een heel bijzonder hotel, maar vanaf de 15e verdieping hadden we toch echt een mooie indruk van al de wolkenkrabbers om ons heen. We waren in Sao Paolo!!!!

14. Oct, 2011

Proost pa.

Proost pa.

Je was wel niet aanwezig op je feestje, maar Peter, Ilya en ik hebben je verjaardag toch maar gevierd ;-)
Peter bedankt voor een top avond in Sao Paolo!

Sao Paolo
Verjaardag Cees, zonder Cees maar met Peter ;-) – 13-Oct-2011
Verjaardag Cees, zonder Cees maar met Peter ;-) – 13-Oct-2011

14. Oct, 2011

Help! De 2 kilo drop is nu al op!

Help! De 2 kilo drop is nu al op!

Nog 5 1/2 maand zonder…. Afzien, dus dan maar aan de caipirinha’s :-)

Caipirinha’s
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011

13. Oct, 2011

Foto’s Ilha Grande

Foto’s Ilha Grande
Ilha Grande
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 08-Oct-2011
– 08-Oct-2011
 – 08-Oct-2011
– 08-Oct-2011
 – 09-Oct-2011
– 09-Oct-2011
 – 10-Oct-2011
– 10-Oct-2011
 – 10-Oct-2011
– 10-Oct-2011
 – 10-Oct-2011
– 10-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011
 – 06-Oct-2011
– 06-Oct-2011

11. Oct, 2011

Ilha grande

Ilha grande

De afgelopen dagen hebben we ons prima vermaakt op het eiland “Ilha grande”. Het orginele plan was om 3 nachten te blijven, maar de omstandigheden hebben ons genoodzaakt langer te blijven. Al die fraaie stranden en fantastische temperaturen, we konden gewoon niet anders…..

We kwamen aan in Abraåo, het havenstadje van Ilha grande, op zoek naar een leuke plek om te verblijven. We hadden cash genoeg bij ons, pinnen op dit eiland was niet mogelijk, dus we konden best wat bijzonders uitzoeken. Ilya had al iets gelezen over hostel Hollandaises, leek haar wel makkelijk, konden ze ons gelijk wat vertellen over wat te doen op het eiland. Dus op naar dit kleine nederlandse paradijs. Zo’n beetje heel het plaatsje bestaat uit hostels en pousada’s (b&b’s tot aan kleine tropische centerpark huisjes) dus we maakten ons geen zorgen, een slaapplek zouden we zowiezo wel vinden. Onze Duitse vrienden hadden al in Rio een hostel geboekt, dus zij konden hier gelijk naar toe. Toen waren we nog een beetje jaloers op hun goede voorbereiding…. Op naar de hollandse kolonie!!

Dit bleek nog niet zo makkelijk te vinden, maar gelukkig komen hier veel toeristen, dus veel mensen spreken heel behoorlijk engels. De eerste de beste man die we zagen zitten wist ons precies te vertellen waar we heen moesten. Eerste straat rechts tweede links, dan de 3e rechts, kon niet missen. Bij de 3e straat rechts nog maar een keer gevraagd, we hebben in costa rica meegemaakt dat als men het niet weet ze dit niet zeggen, maar je gewoon een eind weg sturen, maar deze keer klopte het helemaal. Einde van de straat daar was het hostel dat we zochten.

Het straatje werd naarmate we verder liepen steeds smaller en de huizen steeds armoediger… Zou het dan toch niet zo’ paradijsje zijn? Na de volgende bocht liep de straat ook nog eens behoorlijk stijl omhoog, best zwaar met rugzakken op en slippers aan je voeten, bij 30 graden…. Zo zie je maar, het blijft afzien hier, je zou haast willen dat je gewoon naar je werk kon hahahaha. Maar goed de twijfel was er, maar toch maar begonnen aan de beklimming. Na ongeveer 200 meter omhoog geklommen te zijn, kwamen we bij een splitsing. Nu was onze twijfel weg, dit kon niet goed gaan. Bijna beneden kwamen we de man die ons naar boven had gestuurd weer tegen. Deze vroeg of we het hostel niet mooi vonden? Toen we zeiden dat we het niet konden vinden snelde hij ons voorbij met de tekst follow me. Geen ruimte latend voor ons om anders te beslissen.

Boven aangekomen bleek het de strijd meer dan waard. We stapten een fantastische tuin binnen met allemaal leuke en schone(!) tropische hutjes. Alleen van het hele hostel had nog nooit iemand van holland gehoord, dus zeg maar dag tegen de broodnodige nederlandse infoverstrekking :-) we hebben nl. Geen lonely planet oid van brazilie meegenomen aangezien we hier maar een paar weken blijven, dus we reizen overal naartoe door mondelinge reclame of internet…. Na een inspectie van de kamer en vooral badkamer besloten we hier onze drie dagen door te brengen. De prijs was zeer schappelijk, slechts 70 reaal, ongeveer 28 € per nacht. Dus onze spullen af gegooid ff opgefrist en op naar het dorpje voor een welverdiende caipirinha……

Eenmaal geinstalleerd en genietend van onze caipirinha kwamen Johanna en Goran (het duitse stel van eerder) aan wandelen. Blijkbaar zijn we goed gezelschap, want ,pas vele drankjes later, eindigde deze middag na een dineer met een afzakkertje onder het genot van een live reggae optreden. Inmiddels was het al een uurtje of 12 en aangezien we best moe waren van het reizen besloten we maar lekker terug te gaan naar ons hostel voor een welverdiende nachtrust.

De volgende morgen stond er een heerlijk ontbijt klaar, vers fruit lekkere broodjes en blijkbaar gebruikelijk hier, cake, andere soorten taart, en wat al niet meer voor zoetigheid. Het dorp op het eiland was zo groot dat we toen we net een taxibootje hadden geboekt naar ons bounty strand we onze duitse vrienden weer tegen kwamen. Ik dacht dat ze toch wat last hadden van de dag ervoor want ze keken niet al te vrolijk. Heel voorzichtig vroegen ze of bij ons hostel ook ontbijt was inbegrepen… Wat bleek nu het hostel dat zij hadden geboekt vanuit rio was niet alleen beetje verouderd (betekent meestal vies) maar ook nog eens erg lawaaiig, zonder ontbijt en 2x zo duur :-) Tja, j&g zijn toen toch ook maar richting hostel holland gegaan :-)

Verder viel er op het eiland weinig te doen, taxibootjes richting strandjes gepakt, snorkelen, lezen ( heb ondertussen al 4 boeken uit op de e-reader, echt handig!) en ‘s avonds caipirinha’s en chillen met live muziek… Veel bozza nova jazz, samba en natuurlijk reggae…. Aangezien het onze laatste tropische eilandje is voor een tijdje en om echt even in de vakantiestemming te komen hebben we er uit pure armoe nog maar een paar nachtjes aan vast geplakt :-)
Nu via Paraty op weg naar Foz Iguacu, bekend van de watervallen…

11. Oct, 2011

Keihard in training ;-)

Keihard in training ;-)

20111011-110642.jpg

10. Oct, 2011

Rio naar Ilha Grande

Twee dagen extra in Rio waren zeer welkom. 1 dag om uit te dampen van al de caipirinha’s en 1 dag om onze vervolg trip uit te dokteren. We wilden naar Ilha grande, dit is een groot eiland ongeveer 250 km ter zuiden van Rio. Om daar te komen moesten we met de bus naar Angra dos reis, daar konden we op de boot stappen.

Voor de bus moesten we naar de Rodioviaria, dit was aan de andere kant van de stad zijn. Avonturiers als we zijn besloten we met de bus hier naar toe te gaan. Ik had toen ik boodschappen deed voor het ontbijt de bus naar Rodioviaria langs zien komen, dus geen probleem. Gelukkig had Ilya op internet nog even verder gekeken, want rodioviaria betekent dus bus station!!! Hier zijn er dus meer dan 20 van in de stad…. Met wat informatie die we hadden gehad van Alison ontdekte Ilya aan welke straat dit bus station was, en welk busnr we moesten hebben. Bus nr 127 moesten we hebben. Maar goed we hadden het in onze kop dat we de bus wilden nemen, dus op naar de bus halte.

Nadat we ongeveer 100 verschillende bussen voorbij hebben zien razen, alleen de bussen die niet naar rodioviaria gingen stopten bij deze halte, hadden we nog steeds geen 127 voorbij zien komen. Toen besloten we maar een mini busje te nemen. Het eerste busje met rodioviaria erop aangehouden, het blaadje met adres erop laten zien en ja hoor daar ging deze bus heen.

Na 3 pogingen om met de volle bepakking in dit busje te stappen kozen we maar voor een andere aanpak. We vielen met onze rug zak op steeds weer achterover, blijkbaar waren we een beetje top zwaar. Het nieuwe plan was dat Ilya als eerste ging door een aanloop te nemen. Ik volgde daar op met een iets langere aanloop met als bedoeling ons beide de bus in te rammen. Deze plan van aanpak lukte. Dit ging niet geheel zonder slachtoffers te maken maar ok WIJ zaten in de bus, de mensen die we er aan de andere kant uit slingerden hebben we weer netjes aan boord gehesen. Zo zijn we dan ook wel weer.

De bus vertrok ook nog in de goede richting, dus dat zag er veel belovend uit. Ik had de kaart van de stad boven op mijn rug zak liggen, zo kon ik de route volgen. Mochten we fout gaan konden we altijd nog uitstappen en de taxi nemen! In de praktijk werkte dit slechts voor de eerste 200 meter. Toen had ik de andere zijde van de kaart, die groter was dan zo’n ouderwetse krant ( zo groot als de gemiddelde eettafel) , nodig. Hierbij sloeg ik dus een mede passagier voor zijn hoofd en scheurde de kaart doormidden. Om niet voortijdig aan mijn einde te komen had ik maar besloten om de chauffeur te vertrouwen op zijn blauwe ogen ( die helemaal niet blauw waren voordat ik hem met de back pack had geraakt).

Tijdens helse tocht door de stad, via de favella’s, toch maar besloten om niet uit te stappen en de taxi te nemen. Voordeel zou zijn dat die aardige jongens met die zakdoekjes voor en de AK 47 ‘s ons met alle plezier wilden helpen met onze topzware bepakking, maar nadeel zou zijn dat als we nog leefden we waarschijnlijk geen geld meer zouden hebben voor de taxi ;-) . Rare jongens die favella gangs….. Uit eindelijk kwamen we aan bij iets wat op een bus station leek. Ik was al bijna uit de bus gesprongen, gelukkig gaat dat met je back pack niet zo makkelijk, toen Ilya besloot nog maar een keer het papiertje te laten zien met het adres. Zoals jullie waarschijnlijk al vermoeden, dit was 1 van de 20 bus stations, maar niet de juiste. Slechts een hlaf uur rijden verder werden we er op gewezen dat we er hier wel uit moesten!!! 3 euro lichter, we hebben dubbel betaald, was niet nodig, maar dankzij onze backpacks hadden we 4 plaatsen nodig, dus vonden we het niet meer dan fair. Tevens waren we zo opgelucht dat we levend en in bezit van al onze spullen aangekomen waren, dat die extra 1,50€ ons helemaal niets meer kon schelen.

Het bus station had een toerist informatie hokje, hier spraken ze gelukkig engels. Het busstation bleek dus minimaal 4x groter dan het vliegveld van Rotterdam! Deze aardige jongen, zonder zakdoekjes en AK 47′s zien ze er zoveel vriendelijk uit, zo zie je maar dat vooroordeel snel gemaakt is, wees ons welke terminal we moesten wezen. Hier een ticket gekocht voor onze echte bus rit, het ritje door de stad was slechts voorbereiding. De bus rit die ons nu te wachten stond was snel de stad uit en de snelweg op, eitje dus. De bus bleek ook nog een een royal class bus te zijn met airco, wat een heerlijkheid, we waren pas om 8 uur de deur uit gegaan en het was nu inmiddels 10:00. Eenmaal geinstaleerd in de bus, deze had een bagage ruim, dus geen incidenten meer, lekker onderuit genieten van de 3 uur durende rit.

De bus rit was heerlijk relaxt en we kwamen herboren aan in Angro dos Reis. Hiervandaan moesten we de ferry nemen naar het eiland. Helaas de bus stopte niet bij de ferry, dus een taxi rit was nog nodig. Lopen was de andere optie, maar half uur met bepakking in 28 graden was ons net iets te veel van het goede. Onder tussen waren we aan de praat geraakt met een duits stel, die ook een half jaar op vakantie zijn…….. Dus zo bijzonder is dat dus helemaal niet!! Met onze nieuwe duitse vrienden besloten om een taxi te delen. 5 minuten later stonden we klaar voor de ferry. Die uiteraard pas 3 uur later vertrok! Gelukkig was het een heerlijke plek om te wachten, zo vlak naast de vis afslag. Snap nog steeds niet waarom Ilya en Johannah een andere boot wilden nemen. Deze was zeker 2 € pp duurder en vertrok meteen, dus geen tijd om ff te genieten van dit rustieke plekje met die authentieke geuren. Maar de goedzak die ik ben, toch maar overstag gegaan ;-) .

De boot was een schooner, zoals ze die hier noemen. Dit is een soort remake van een oud zeilschip uit de coloniale tijd, alleen ontdaan van het zeil en voorzien van een motor. Deze tocht was erg relaxt, kalme zee en fantastisch uitzicht. 2,5 uur later kwamen we aan op de plaats van bestemming. ILHA GRANDE……….

03. Oct, 2011

Foto’s Rio

Hier weer een link naar foto’s op picasa.

https://picasaweb.google.com/117009854033805310835/Rio02

RioNext »
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011
 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011

03. Oct, 2011

Verblijf Rio

Verblijf Rio

Rio, we zijn in Rio, voor ons gevoel ging onze reis nu pas echt beginnen.
Tijdens de landing al een glimp van de stad gezien, en deze stad is enorm!! Er leek geen eind aan te komen. Gelukkig hadden we al een appartement vooraf geboekt want na zo’n 20 uur reizen, wil je echt niet meer op zoek naar een hotel…. Dus taxi in en op naar het penthouse op het dak!

Boven aangekomen, werden we door onze gastdame verwelkomt. Nadat we onze kamer hadden gevuld met onze backpacks, kregen we onze eerste caipirinha op het dakterras met een uitzicht op het jezusbeeld! Tot nu toe is het trouwens iedere dag wel feest geweest met die drankjes :-) maar dit is ook echt de plek om in de juiste vakantiespirit te komen. Overdag strand en sightseeing en s avonds de stad gastronomisch verkennen.

 – 01-Oct-2011
– 01-Oct-2011

Iedere morgen staat er een heerlijk ontbijt klaar, vers fruit, brood. De zon schijnt, we zijn op vakantie!!!!!!!!!!! Op naar het strand, van Alison (onze gastvrouw) krijgen we iedere avond een soort plek om af te spreken en waar wat leuks op het programma staat. Dus de eerste keer dat we haar aan de andere kant van de stad zouden ontmoeten rond 6 uur. We wisten welke bus we moesten hebben en waar we uit moesten stappen, dus geen probleem. Maar eerst op naar het strand, het was 27 graden, dus wat moet je anders doen. Het strand is 5 minuten lopen, dus Ilya heeft haar research goed gedaan!

Het strand is hier fantastisch, niet zo breed als de hoek, maar ongelooflijk lang en fantastische golf slag. Na een paar uur strand en zwemmen ben ik het meestal wel een beetje zat, dus maar een terrasje pakken en drankje doen. Snel ff douchen in het appartement en op voor de lunch. Zwaar leven ik weet het, maar ja wat doe je eraan….

Na een midagje relaxen op het dak terras, zijn we voldoende opgeladen voor onze bus rit naar het restaurant. De bushaltes snel gevonden, alleen nu de bus nog. Vragen heeft niet zo heel veel zin, niemand lijkt hier Engels te spreken en laten wij nu net geen woord portugees spreken!? Best lastig, maar we moesten de bus hebben naar 1e marcia, dus hoe moeilijk kan dat zijn. Behoorlijk lastig blijkt. We hebben, achteraf bezien, slechts 6 bussen laten passeren die we ook konden hebben. Na 2 dagen zijn we er pas achter gekomen dat er maar 3 lijndiensten zijn, maar ze hebben wel allemaal verschillende nr’s hahahah. De bus rit was net een ritje in de meest gevaarlijke achtbaan! Aangezien het spits was zat de bus compleet vol, tel daar bij op dat alle chauffeurs denken dat ze de laatste rit van Ayrton Senna nabootsen, kun je je voorstellen dat we na een uur compleet gekneusd de bus uit rolden….

Nu nog het restaurant vinden, ook hier had Ilya de notities van Alison opgeschreven, whisle of a penny. Ook weer niet helemaal waar, nadat we ietswat verdwaald waren en in een niet zo’n top buurt aan het rond wandelen waren, toch maar ff vragen waar we moeten wezen. Waren we ff vergeten dat ons portugees niet genoeg is om ook maar enig idee te hebben dat we in iedergeval de goede kant op lopen! Dus maar weer terug naar de bus halte en vandaar weer opnieuw proberen. Gelukkig deze keer vonden we het wel.

Wat een fantastische plek midden in het oude centrum, grote koloniale gebouwen, compleet opgeknapt. In het restaurant werd er gelijk iemand bij gehaald die engels sprak, we werden koninklijk behandeld. Speelde een heerlijk jazz trio, eten was goed, wat wil je nog meer!

Dit is zo’n beetje ons ritme van de dagen in Rio, best te doen. Vandaag zou eigenlijk de dag van ons vertrek zijn uit Rio, maar we hebben net besloten om toch maar 2 dagen langer te blijven. De volgende stop is Ilha Grande, een eiland hier net voor de kust. Echter het is regenachtig en dat blijft het nog wel 2 dagen, dus dan maar in de stad blijven voor wat extra vertier. We hadden het ook nog een beetje zwaar na een stevig avondje drinken met wat vrienden van Alison gister avond. Alison heeft het appartement niet verhuurd, dus de 2 extra dagen zijn zo bij geboekt.

20111003-115417.jpg