Archive | Australie RSS feed for this section
12. Jan, 2012

Sydney

Na een relaxte trein reis naar Sydney aangekomen in het Hyde park plaza Hotel. Hier stond ons Spaanse zwerfhondje, Tania, al op ons te wachten!

20120112-153813.jpg

Na alle spullen op de kamer gedropt te hebben de stad maar eens verkennen en op zoek naar een goede plek om het vuurwerk te bekijken. De harbour bridge en het opera house waren op loop afstand, dus dat moest gaan lukken!

20120112-150232.jpg

20120112-150241.jpg

Eenmaal in de stad bleek het toch wel wat lastig te worden, iedereen had al kaartjes gekocht en op de vrije plaatsen was maar beperkt ruimte. Aangezien we er weinig voor voelden om ruim 200$ te betalen voor een leuk plekje ( blijven Hollanders ), zat er niets anders op dan de volgende dag maar te zien hoe dichtbij we zouden komen. Voor 1 januari hadden we wel al kaartjes weten te bemachtigen voor Fieldday, dit concert met oa Moby, Gotye, Calvin Harris en vele anderen beloofde een topper te worden!

Op oudejaarsdag nog wat heen en weer gesmst en via FB wat berichtjes verstuurd naar onze surfvrienden. Een aantal van hen zaten om 10 uur ‘s morgens al in de rij! Aangezien je nergens drank mee mocht nemen leek het ons niet zo’n goed idee! Dus eerst maar lekker uitslapen en dan al een lekker drankje doen voor we op zoek gingen naar een goed plekje. Om een uur of 4 waren we er klaar voor, op naar de harbour bridge!we hadden al flesjes cola gemixt met rum, en wat te snacken gehaald, dus gingen we vol goede moed naar de botanical garden waar Anne,René,Richard en Sion ook al waren! Helaas voor ons was dit al vol toen wij aankwamen, dus op naar het volgende plekje, ook vol, uiteindelijk na een uur over hoofden lopen hadden we een plekje gevonden met uitzicht op de brug…. Nu nog 4 uur wachten tot de eerste vuurwerkshow! Ons was verteld dat na dit vuurwerk de meeste mensen met kinderen weg zouden gaan en we dan konden opschuiven naar een betere plek. Na 4 uur wachten was de lol er voor ons al een beetje vanaf, ik zie, ik zie wat jij niet ziet begon ons inmiddels flink de keel uit te hangen! Het vuurwerk om 9 uur viel ons ook flink tegen, thuis zorgt mijn familie voor een betere show ;-) .

br />
20120112-152932.jpg

20120112-152951.jpg

20120112-152958.jpg

Het vooruitzicht om nog 5 uur te wachten was geen optie meer, onze baco’s waren ook al op en het was niet mogelijk om iets nieuws te kopen! Tot overmaat van ramp hadden ze ook nog ons deel zodanig afgesloten dat je niet eens meer naar het toillet kon. Dus besloten we maar weg te gaan en een kroeg op te zoeken om ons drinkend het nieuwe jaar in te feesten! Helaas waren we niet de enige die dit dachten, het koste ons 2 uur om van het terrein af te komen. Sion en Richard hadden het ook wel gehad en kwamen naar ons hotel, om samen met ons een kroeg te zoeken! Uiteindelijk liepen we dus om 5 voor 12 nog over straat om een kroeg te vinden! Na kort overleg besloten we de eerste de beste kroeg in te duiken die we tegen kwamen. Zo gezegd zo gedaan en om 12 uur stonden we in een zeer trieste kroeg met een biertje in ons hand naar het vuurwerk opTV te kijken…. Dit was de meest bizarre en vreemde oud en nieuw ever hahahaha. Na een aantal biertjes besloten we maar dat dit niet onze dag was, gelukkig hadden we 1 januari nog om het een beetje goed te maken!

1 januari fieldday

Om 12 uur naar de botanical garden voor ons concert. De teleurstelling van oudjaars avond waren we inmiddels een beetje te boven en kater vrij konden we van deze dag gaan genieten. Om 14:00 zou moby komen dus tot die tijd een beetje de boel verkennen en wat mindere goden bekijken. Dit was geen straf, Allison Wonderland , local DJ was erg leuk.

20120112-153547.jpg
Top muziek en vooraan wat wil je nog meer, nou misschien oordopjes ;-)
Ook bij Moby,Calvin Harris en Gotye stonden we vooraan wat een top dag en wat is Gotye goed live!

20120112-153909.jpg

20120112-153919.jpg

20120112-153925.jpg

De volgende dag hadden we met Sion en Richard afgesproken om wat te eten en te drinken. Nadat we Tania uitgezwaaid hadden en een TinTin hadden gezien op naar de kroeg voor een drankje en een hapje! Uiteindelijk werd dit een top avond! Camilla,Ulrikke,René,Anne,Jody en Janneke ze waren er allemaal! Dit was de perfecte afsluiting voor Australie en we waren klaar met dit mooie maar dure land! Op naar Bangkok voor nieuwe indrukken en gelukkig voor onze bankrekeningen goedkopere bestemming!

12. Jan, 2012

Al surfend naar 2012 in Sydney!

Na een heerlijke kerst op het strand met allemaal leuke mensen en niet te vergeten een bbq en 27 liter sangria!

20120107-201307.jpg

20120112-160710.jpg

20120112-160718.jpg

hadden we nog 2 dingen op ons wensenlijstje staan voor Ozz. Surfen en het vuurwerk in sydney zien met oud en nieuw…. En aangezien we nu in het zuidelijke deel van ozz zaten was het water te koud in de oceaan voor de kwallen (27 graden ipv 29 graden wat noordelijker) leek het ons de beste optie om op surfsafari naar sydney af te zakken. We waren wel gewaarschuwd voor hele hoge golven, aangezien de cycloon die in het noorden van ozz ervoor zorgde dat het hele strand van Byron Bay ( denk aan die kerstfoto’s, en strand hieronder) gewoon weggespoeld was…. Maar dan leerden we het alleen maar beter toch?

20120107-201719.jpg

Natuurlijk hadden we wel onze wensen van een privekamer kenbaar gemaakt, want als we de hele dag in de oceaan aan het ploeteren waren, was het wel lekker om je daarna even terug te kunnen trekken in iets van luxe…

Zo bedacht, zo gedaan. We stonden op 2e kerstdag klaar bij de greyhound busstop om de groep waar we de komende 5 dagen meegingen optrekken te ontmoeten… Een gebrekkig frans engels sprekende guide kwam langs om te informeren naar onze naam, aangezien hij onze naam op een lijstje had staan, moest hij wel van de surforganisatie mojo zijn…. Maar het werd wel erg druk in ons surfkamp. Er stonden al minimaal 50 mensen bij de bushalte en er kwamen er alleen maar meer bij? Het duurde even, maar toen werd ons wel duidelijk dat we geen surftrip hadden zoals Ilya de vorige keer had gedaan toen ze down under was! Blijkbaar had Mojo surf het vervoer onder gebracht bij greyhound… Kleine tegenvaller, dit kwam het groeps proces niet helemaal ten goede. We wisten nl niet wie nu op surfari was in de bus en wie niet. Maar daar kwamen we op het kamp wel achter, we hadden van Ollie, onze franse gids begrepen dat we eerst naar spot x gingen. Zodra we aankwamen zouden we al onze eerste les krijgen van ollie. Dat beloofde nog wat, deze franse surfleraar was amper te verstaan. Zijn engels was ronduit terrible, op zich niet zo vreemd hij was tenslotte pas 1,5 jaar in australie!!!

Maar goed eerst een bus ritje van 2,5 uur en dan zouden we meer weten, gezien onze vorige ervaringen met surfen waren we overtuigd dat we het zelfs met een allo allo leraar het zo op zouden pikken! Of verdrinken, dat was de andere meer waarschijnlijke optie ;-) . Het begon al zeer veelbelovend, Ilya stond niet op de lijst en de bus was vol! Gelukkig waren er 2 dames niet op komen dagen, dus Ilya mocht toch mee! Na een kleine 25 minuten in de bus brak het angstzweet me uit, zou surfen mijn laatste actie worden? Verbaasd door deze angst keek ik om me heen en zag ik alleen maar zwetende mensen. Toen had ik pas in de gaten dat de vloer kokend heet was geworden en de ventilatie openingen hete lucht aan het blazen waren! Het was dus toch geen angstzweet, maar een logische reactie op de ruim 30 gr die het inmiddels was in de bus! De chauffeur had per ongeluk de airco uitgezet en de verwarming aan, tenminste dat was mijn optimistische gedachte. Ilya liep naar John, onze chauffeur toe om hem op zijn fout te wijzen. John meldde ons dat de airco kapot was en we de eerste de beste mogelijkheid zouden stoppen om de airco te repareren. Op de eerste de beste parkeerplaats stopte John onze bus, iedereen rende eruit om ergens in de schaduw wat verkoeling te zoeken. Na een kwartiertje was ik het wachten wel een beetje zat, dus maar even een kijkje nemen bij de chauffeur. Deze was druk bezig met een klauw hamer en bijtels, weinig hoopgevend gezicht. Aangezien er 4 man omheen stonden en niemand een hand uitstak, toch maar mijn hulp aangeboden. De aandrijfriem van de airco was gebroken en om deze te kunnen vervangen moest eerst de V snaar verwijdert worden! Op zich niet zo lastig, maar aangezien het een ander merk bus was als normaal had John niet het juiste gereedschap! Vandaar de bijtel en hamer, bus chauffeurs zijn dus net operators, alles wat we zien kunnen we slopen hahaha. Met wat gereedschap van andere automobilisten die ook op de parkeerplaats stonden hadden we het na 2 uur tobben toch maar mooi voor elkaar.

20120107-205752.jpg

20120107-205808.jpg

Zoals jullie zien was het in de hitte hard werk, maar Ilya had al een schoon shirt voor me gepakt en van iedereen kreeg ik deo aangeboden… Waarschijnlijk stonk ik een beetje naar zweet, maar iedereen was blij dat we eindelijk weer op pad konden. Met een beetje mazzel hadden we nog tijd voor een surf lesje! De bus werd gestart en de airco werkte, dus niets stond ons in de weg om de laatste 2 uur van onze reis te voltooien! Helaas niets was minder waar! Nog geen 15 minuten waren we onderweg of we werden aan allekanten ingehaald door politie. Vlak voor onze bus werd alles afgezet, iets wat overdreven vond ik, dat ze voor het feit dat een aantal passagiers geen gordel om hadden de weg al afzetten. Na een paar minuten stil staan hadden we wel in de gaten dat er iets anders aan de hand moest zijn. De trauma helikopter kwam vlak over onze bus scherend aan. Volgens de chauffeur was er een ongeluk gebeurt en was er een meisje zwaar gewond. Alle irritatie over de vertraging was direct weg, zoiets zet de boel toch weer in het juiste perspectief! Na een uurtje wachten bleek de weg compleet afgezet te worden en moesten we omkeren. De omleiding zou iets langer duren, maar och als we er maar voor het eten waren, dan was alles ok! Omdat het maar een ritje van 2,5 uur zou zijn hadden we onze snack voorraad niet voldoende aangevuld en hadden we inmiddels honger als een paard ;-) . Maar goed we reden in ieder geval weer en ons surfkamp kwam weer met rasse schreden dichterbij! Tenminste de eerste 20 min, toen hoorden we een alarmtoon vanaf het dashboard en vrij snel daarna stonden we weer stil. Na een check van de motor leek alles ok en gingen we weer verder. Dit herhaalde zich nog 3 x voor uiteindelijk de koppakking van de bus eruit vloog. Dus iedereen weer uit de bus en wachten op vervangend vervoer. De vervangende bus liet zo’n 4 uur op zich wachten, op zich niet vreemd, het was ten slotte “boxing day” ( 2e kerstdag ) en iedere chauffeur wrs dronken:-(.

20120109-122131.jpg

20120109-122142.jpg Tijdens het wachten op de nieuwe bus was er een duitse jongen constant aan het klagen, hij ging greyhound aanklagen, hij had zo’n honger, de chauffeur had direct bij de eerste mankementen een nieuwe bus moeten vragen,hij bleef maar door zeiken tegen me…. Ik was dan ook blij toen de nieuwe bus er was en we weer op pad gingen. 10 uur onderweg en nog 2 uur te gaan ;-) Gelukkig hadden we zoveel vertraging opgelopen anders hadden we mooi deze fantastische zonsondergang gemist…

20120109-122620.jpg

20120109-122635.jpg

Voor mijn duitse vriend, die vlak achter ons was gaan zitten, was dit duidelijk niet genoeg compensatie, want hij bleef maar zeiken dat hij honger had en bij elke MAC, KFC of aanverwante eetgelegenheid schreeuwde hij het uit honger,stoppen! Gelukkig waren er nog meer mensen aan boord die zich hier groen en geel aan ergerde en Anne ( zij bleek samen met René ook in ons surfkamp te zitten) beet hem zeer fel, bek dicht, toe….. Hahaha het werkte gelukkig anders had ik hem fysiek wat aangedaan ;-) . Nadat we ongeveer 10 minuten met de super luxe nieuwe bus onderweg waren kwam een van de passagiers er achter dat hij zijn telefoon verloren was tijdens het wachten op de nieuwe bus, dus maar weer omgedraaid en terug naar de plek des onheils. De telefoon was echter niet meer te vinden, de beste jongen had met deze actie niet echt vrienden gemaakt, bij ons werkte het echter op de lachspieren! Uiteindelijk besloot de chauffeur toch maar even te stoppen bij de mac. Iedereen in sprint naar binnen en bestelde een dubbele maaltijd en kipnuggets, we hadden duidelijk allemaal honger! Onze duitse vriend echter had weer wat te zeiken, het was te duur en na een simpele hamburger had hij nog honger… Iedereen negeerde hem, en schermde zijn dienblad met eten af hahaha. Volgens mij was zijn naam Thorsten jr :-P ( zie ons duikverslag) Na deze heerlijke hap, wat honger al niet doet met mensen, konden we aan ons laatste deel beginnen. De chauffeur was een beetje aan het zoeken rond zijn stoel en toen we vroegen of hij soms ook zijn telefoon verloren was vertelde hij ons dat ie niet wist hoe hoog de bus was en of we dus wel of niet onder het viaduct door pasten.. Het leek ons aangezien de hele rit gejinxt was beter om dan maar een stukje om te rijden….. Gelukkig kon de chauffeur zich hier ook in vinden en een half uur later zette hij ons om 23:00 af bij spot X ons surf kamp. 12 uur later dan gepland, maar vooruit… Hier hadden de mensen van het kamp nog een maaltijd voor ons klaar staan, echter het was te laat voor nog een surfles… De accomodatie was erg sjofel, maar gelukkig hadden we onze eigen zeecontainer met douche en toillet, in tegenstelling tot de rest die in een zelfde container lagen, maar dan met z’n 6en en ver van de toilletten en douches af ;-) . Na een douche snel naar bed gegaan, de volgende dag (technisch gezien de zelfde aangezien het na 12 was) werden we alweer verwacht voor het ontbijt. Om 9 uur de eerste surfles…. Eerst maar slapen, morgen is alles weer anders ;-)

De volgende morgen waren we na het uitstekende ontbijt helemaal klaar voor onze surflessen. Eerst nog even een wetsuit passen, niet zozeer vanwege de zee temperatuur, maar meer om de surfers rash te voorkomen. Na wat oefeningen op het droge konden we het water in. De lessen hadden niet veel om het lijf, 3 leraren op 25 leerlingen was misschien ook wel iets te weing… Gelukkig voor de dames hadden de leraren meer aandacht voor hen, dus die konden op nog enige support rekenen. Ondanks de hoge golven lukte het de meeste van ons om een aantal keren overeind te komen! Wat een verschil kan een maat groter board maken ;-) . Ivm Chili had ik nu het idee dat we het misschien toch wel onder de knie zou krijgen….

>

20120112-142012.jpg

Alles wat we mee gemaakt hadden in de bus hadden had wel voor het groeps gevoel gezorgd, dus na twee keer 2 uur surfen en eten waren we moe maar voldaan aan het genieten van een heerlijke maaltijd en een paar biertjes. Het kamp zag er dan ook gelijk een stuk gezelliger uit!

20120112-142523.jpg

20120112-142705.jpg

De volgende ochtend hadden we weer les, alle euforie was weer verdwenen… Ik bakte er geen hout van, de golven waren moeilijker, er stond een harde wind en ik was moe en had spierpijn! Na anderhalf uur tobben vond ik het wel best! Morgen was er weer een dag. Na een douche en lunch was het tijd om naar het volgende kamp te verhuizen. Dit was zo werd ons verteld een stuk meer basic, maar de golven waren nog heftiger, super voor als je het al een beetje kunt…. :-( Maar mijn laatste pogingen waren niet echt hoopgevend… Eerst maar een bus ritje van 3 uur en zouden we het wel zien! De dag ervoor hadden we bij de receptie aangegeven hadden dat de bus ticket voor Ilya niet in orde was, maar dat was nu helemaal voor elkaar, geen probleem, no worries! Niet helemaal terecht zo bleek toen Ilya weer niet op de lijst stond! Gelukkig na wat heen en weer gebel mocht ze toch mee, maar op het volgende kamp moesten we het maar weer aangeven!

Aangekomen op het volgende kamp werden we opgevangen door Nick, de camp manager escorteerde ons naar onze kamer. Dit bleek een bunkroom te zijn met 24 stapelbedden…. Niet echt de private room die we geboekt hadden hahaha. Nadat we dit hadden aangegeven bij Nick keek hij heel verbaasd, ze hadden hier alleen maar bunk rooms, maar hij ging kijken wat hij nog voor ons kon regelen. Uiteindelijk kwam hij met het voorstel om ons met nog een stel in 1 bunkroom te plaatsen. Het andere stel, dat ook een private room had gereserveerd zou nog 1 nacht blijven, dus de tweede nacht hadden we deze slaapzaal voor ons zelf. Dit engelse stel vond het ook niet erg om de slaapzaal met ons te delen, dus dat was een redelijk alternatief! Heel eerlijk gezegd het was wel de grootste kamer die we ooitgeboekt hadden :-P

20120112-144208.jpg

Nick zou ook voor ons de busrit in orde maken, dus na het eerste uurtje flink de pest erin gehad te hebben maar besloten er om te lachen en er het beste van te maken. Kampvuur bier en goed eten deed de rest, heerlijke avond gehad! De volgende ochtend met angst en beven aan de volgende surfles begonnen. Voor het ontbijt gingen we al het water op en zowaar het ging super! ‘s Middags weer een les en het begon er op te lijken, we hadden echt het idee dat we konden surfen, wie had dat gedacht na Chili! ‘s Avonds kwam Nick echter met slecht nieuws, de bus zat vol en we konden dus niet beiden naar Sydney. Aangezien we elkaar nog steeds niet zat waren was dat geen optie! Het alternatief was 1 extra nacht hier en dan zouden we op oudjaarsdag aankomen in Sydney, dit was geen optie omdat we al dure overnachtingen in Sydney hadden geboekt en we daar graag naar toe wilden! Overigens zou ook ons zwerfhondje Tanja bij ons logeren rond oud en nieuw! Dus ging Nick maar weer aan het regelen. Uiteindelijk konden we de volgende morgen om 8 uur al met de trein naar Sydney, hierdoor misten we wel een surfles, maar we zouden wel om 14:00 uur aankomen ipv middernacht. Al met al een redelijk alternatief, dus dat hebben we maar gedaan! Wel balen dat we de laatste dag met de groep zouden missen, maar met een beetje geluk en hulp van facebook zouden we de rest wel weer in Sydney treffen!!!
Al met al was het een trip met vele hindernissen, maar goed tot nu toe ging het allemaal van een leien dakje, en dit leverde toch ook wel weer een mooi verhaal op! Daarnaast hebben we weer een hoop leuke mensen ontmoet, en ik ben er van overtuigd dat we een aantal zeker weer terug gaan zien!!

Anne en René, Sion and Richard,Kum,Jodie en Janneke and Ulrikke and Camilla thanx for a great time. Hope to see you again somewhere!

31. Dec, 2011

Happy new year!!!!

Dit jaar zit een nieuwjaars duik er wel in denk ik hahaha.
Iedereen de allerbeste wensen alvast!

Groeten uit Sydney

20120101-024732.jpg

25. Dec, 2011

Onze ozz experience….

We hadden ons in Santiago al flink voorbereid op de lange trip van Chili naar australie. Hoeveel uur deze trip nu echt was was ons niet helemaal duidelijk, door de tussenstop in nieuw Zeeland, overstap in sydney naar een binnenlandse vlucht, de passerende uurgrenzen etc. Wisten we alleen wat ons ticket zei: we vertrokken op 1 december om 23:00 en we zouden op 3 december rond 14:00 aankomen in het tropische cairns, onze eindbestemming. Het was echt fantastisch om na ( uiteindelijk) 35 uur reizen naar buiten te kunnen lopen en een sigaretje op te steken ( nee we zijn nog niet gestopt)… Opvallend was wel dat mijn sigaretje al snel op was, of nee toch niet, hij was automatisch uitgegaan?! Ik zag chris ook al raar kiijken naar zijn sigaret en vervolgens probeerde hij met veel moeite het ding weer aan te steken. Zweetdruppels op zijn neus, eindelijk gelukt. Pff, zo zwaar kon dat toch niet zijn? Totdat ik me realiseerde dat ik ook al zweetdruppels op mijn neus had staan van het kijken naar chris :-) . Het antwoord hadden we al snel door: de beste omschrijving voor het klimaat van cairns in december : tropisch en met een luchtvochtigheid van 98 %! ( bij 100% regent het gewoon constant). De komende tijd dus lekker warm…. Gelukkig zouden we de oostkust naar het zuiden reizen wat dus betekent dat het qua luchtvochtigheid alleen maar beter zou worden. Op naar de airco van de hotelkamer dan maar….

Aangezien chris en ik beiden al eens in australie hadden rondgetoerd (respectievelijk 11 en 12 jaar geleden) vonden we het niet nodig om de lonely planet voor australie te kopen. Ozz is bijna gemaakt voor backpackers en met alle toerist info die te verkrijgen is, was dit volgens ons logisch. Ons reisplan ongeveer: wat duiken in cairns, dan naar airlie beach de magische whitsunday islands verkennen, in brisbane wat stadse wijsheden opdoen, tussen de hippies in byron bay kerst vieren en vervolgens al surfend naar Sydney om daar oud en nieuw te vieren. En natuurlijk nog de nodige dagtripjes tussendoor :-)

Na de eerste klimaatshock kwam de cultuurshock. De prijzen zijn de afgelopen 10 jaar de pan uitgerezen, een pakje (onrookbare) sigaretten kost hier bijv. 19 dollar (€13), tegenover ongeveer 2 dollar in zuid amerika. Hostels zitten rond de 50 tot 100 dollar voor een privekamer ( voor ons zat dit vaker dichtbij dit laatste bedrag aangezien we toch ook wel graag een eigen toilet wilden). maar ach, het land heeft ook enorme voordelen, zoals:

1. Ze hebben er drop!!!! Al 6 weken had ik hiernaar uitgekeken, ik had het op internet al uitgezocht, er moest echte nederlandse drop verkrijgbaar zijn in cairns

2. Ze spreken engels en wij kunnen ons verstaanbaar maken ( in tegenstelling tot spaans) We kunnen communiceren zonder handen en voeten te gebruiken

3. Ze hebben een fantastische oceaan met temperaturen van 28 graden! En dan heb ik het nog niet eens over het great barrier reef met haar onder water schoonheden en zicht van 20 tot 30 meter onder water ( in nederland juichen we al bij 2 meter)

4. Ze hebben echt de mooiste, gevaarlijkste en vreemdste dieren hier, van spinnen ter grote van je hand, slangen in alle soorten en maten, tig verschillende soorten haaien, kaketoes als huismussen, vleermuizen ter grote van een hond, kwallen die je kunnen doden en natuurlijk ook een paar krokodillen, kangaroes en lieve stoned koala beertjes ( overigens met vervaarlijke klauwen)

5. Had ik al gezegd dat ze drop hebben?

Dus een maandje ozz, waarbij we wat meer (ongeveer 2 x zo veel) geld kwijt zijn als 2 maanden zuid amerika, kunnen we ons gelukkig veroorloven, en we hoeven dan ook niets te laten ( behalve wild water kajakken dat hoeft voor mij niet meer zo nodig :-) ja, ik weet het, we kunnen ons niet helemaal hardcore backpackers noemen, maar zo doet iedereen het op zijn eigen methode toch?

Afijn, in cairns aangekomen hebben we onze hotelkamer dus goed getest, maar daar konden we het natuurlijk niet bij laten. Dus eerst maar een refresh duikcursus geboekt ( het was al een tijdje geleden dat chris en ik beiden hadden gedoken, dus weer 2 dagen oefenen in het zwembad was niet verkeerd), en aangezien we daar pas later in de week terecht konden, ook nog maar even een nachtje jungle geboekt, met de kans om krokodillen te zien in cape tribulation.

Op de weg ernaartoe zagen we het ene na het andere strand met nog mooiere blauwe zee… Helaas hoe verleidelijk ook, zwemmen in de oceaan is verboden terrein, is het niet om de krokodillen, dan was het wel om de dodelijke kwallen dat je niet even in het water durfde te springen. Maar met die temperaturen hebben we regelmatig getwijfeld hoor! Al puffend een uur in een bootje gezeten, en ja hoor, gelukkig hebben we een paar krokodillen mogen aanschouwen. Helaas de foto’s zijn een beetje een zoekplaatje geworden, want die dieren zijn gewoon erg moeilijk om te spotten in het wild, maar zoekt en gij zult vinden….

20111225-123516.jpg

Daarna in een prachtige lodge geslapen voor 100 $ per nacht dachten we wel enorm in de watten gelegd te worden…. Tja uhh… Helaas maakt de jungle iedere kamer tot een soort muf hok dat zelfs een enorm grote airco de geur van schimmel en rot niet kan voorkomen…. Hoe mensen daar konden slapen in een bunkkamer zonder airco is mij nog steeds onduidelijk, maar diep respect :-) Toen chris de douche testte, kwam hij, met handdoekje om, uit de douche gesneld en ik weet nog dat ik dacht, wat is dit nu weer voor act? Maar hij rende meteen door naar de deur en hij wilde zijn tarzan act uitproberen zei hij tegen mij. Pas de volgende dag toen we weer in het busje terug naar de bewoonde wereld gingen, vertelde hij wat hij echt in zijn hand had gehad…. Een kakkerlak ter grote van zijn hand… Als ik dat had geweten, had ik geen oog dicht gedaan :-)

De volgende dag gingen we, gelukkig alleen een paar muggenbeten rijker voor de 2e keer deze reis richting de schoolbanken van de duikschool. We kwamen meteen in een leuk groepje terecht met o.a Tania ( spaanse), Roman (zwitsers) en Mijke (NL) bij duikinstructeur Andrew ( schots) een leuke mix van europeanen dus! Iedere ochtend begon echt bizar vroeg voor vakantietijden, en chris en ik hadden geleerd van de vorige keer, dus gedroegen ons als voorbeeld scholieren :-) . Dit was niet makkelijk, want in de klas hadden we ook nog een contact gestoorde duitse computer programmeur zitten. Thorsten was een regelrechte ramp, hij zorgde er hoogst persoonlijk voor dat bij 3 mensen het masker van de hoofd werd gerukt, bij 3 anderen de adematomaat uit de mond werd geslagen met zijn flippers…. Het koste me grote moeite om Chris tegen te houden om de beste man niet ter plekke te verdrinken, maar het is me gelukt. Voordeel was wel dat we direct alle oefeningen die gedaan moesten worden hadden gehad. Na 2 dagen droogoefenen mochten we dan ook mee op het bootreisje naar de great barrier reef. De eerste duik hadden we nog wat bibbers, maar er was ons verteld er was maar een vis waar we een beetje voor op moesten passen, de zgn. Triggerfish. Die was nl. Broeds en die beschermde zijn territorium nogal…. Tja, en natuurlijk op onze eerste duik hebben we meteen kennisgemaakt met dit gezellige dier… Pff, ik wist echt niet meer waar ik heen moest toen dat 1 meter grote beest eerst aan mijn vinnen ging bijten en toen naar mijn gezicht uithaalde. Gelukkig zag ik chris in een ooghoek en ben daar als een speer naartoe gezwommen…. Je begrijpt dat ik die duik behoorlijk snel door mijn zuurstof heen was :-) toen we bovenkwamen zei de duikinstructeurnog dat we geluk hadden gehad, want zo’n vis bijt met gemak eenk stuk van je oor af! Maar afijn er kwamen gelukkig nog tien andere duiken de komende dagen, dus dat moest wel beter worden!

En gelukkig, de volgende duiken waren fantastisch, zoveel ontzettend mooie gekleurde vissen en koraal. Ja, dit was waar ik voor had willen duiken… Chris kwam na iedere duik met een grotere grijns uit het water… Maar ja, wat wil je, hij had alleen gedoken in het oostvoornse meer met 2 meter zicht en alleen een oude volkswagen kever om onderwater te bewonderen en het water was hier slechts 20 graden warmer :-) In 1 duik zagen we naast alle standaard mooie vissen ook nog eens enorme schildpadden, haaien, een zeeslang en Nemo! Die hebben we voor jullie dus ook maar even vastgelegd….

20111225-152045.jpg

20111225-152324.jpg

20111225-152403.jpg

20111225-152442.jpg

20111225-152513.jpg

20111225-152632.jpg

Tussen het duiken door werden we verwend met verschillende culinaire hoogstandjes, dus naarmate de dag vorderde hoefden we steeds minder lood om om naar de bodem te kunnen ;-) . We hadden ook allemaal een bidon gekregen, het grootste gevaar hier is uitdroging, bij een lucht vochtigheid van 95+% zweet je veel, maar omdat het niet verdampt koelt je lichaam niet af dus ga je nog harder zweten. Belangrijk dus om veel water te drinken. Iedereen had dezelfde bidon met hierop een stukje tape met je naam. Mark, een amerikaan die zich bij ons ( het gezelligste groepje van de boot) had aangesloten, had per ongeluk de fles van Thorsten gepakt. Toen Thorsten dit zag nam hij een sprint naar mark en griste de bidan bij Mark uit zijn handen al schreeuwend ” this is not your bottle, you’re not Thorsten!!!!”. Dit alles met een zwaar duits accent was een scene regelrecht uit Allo Allo… Mark die een militair op verlof was uit Afghanistan hebben we met 10 man moeten overtuigen om deze Duitser niet de keel door te snijden met zijn duikmes. Het feit dat hij een Duitse computer programmeur was en dat hem laten leven een grotere straf zou zijn, trok hem over de streep ;-) Thorsten lived to die another day zullen we maar zeggen ;-)

Op de boot hadden we al een goede basis gelegd voor een goed stapavondje als we aan wal waren. Tja, want ‘s nachts was het enige moment dat je je kon verplaatsen zonder met een bezweet lichaam thuis te komen. Ook dat bleek een mythe te zijn, maar dat kwam meer omdat we tussen alle 18 jarige hossende backpackers meedeinden. En ja, zelfs chris heeft zich op de dansvloer gewaagd , wat een paar liter bier al niet kan doen.(wees gerust we deden niet mee met de miss en mister wet t- shirt contests die ze hier in iedere kroeg wel heel serieus nemen). Helaas gaat iedere backpacker al snel zijn eigen kant op tijdens zijn reis en moesten we halverwege de nacht afscheid nemen van spaanse Tania, die de nachtbus had geboekt. Maar afijn wij gingen onverminderd door en zo rond 3 uur zagen we onze hotelkamer pas weer…

20111225-152830.jpg

20111225-152842.jpg

20111225-152858.jpg

20111225-152917.jpg

Pfff, ‘s ochtends vroeg nagenietend van een fijne kater werd er op onze deur geklopt. Pff, leuk een hotelkamer met iemand die je bed opmaakt, maar vandaag even niet dacht ik. Dus weer heerlijk omgedraaid… Maar na aanhoudend kloppen en vervolgens de woorden “ilya it’s me” vond ik het toch wel vreemd worden dat housekeeping zo persoonlijk was… Toen ik de deur opende hadden stond er een zwerfhondje genaamd Tania voor onze deur, met enorme droevige ogen… Ze had de bus gemist, de nacht in het park geslapen wachtend op de volgende bus, maar om 9 uur ‘s ochtends had ze de hitte niet meer volgehouden. Dus wat konden wij anders doen dan haar een douche en bed aanbieden :-) Na Tania uiteindelijk op de middagbus te hebben gezet, hebben we de nederlandse naam ‘s avonds maar hooggehouden, door samen met een select overgebleven gezelschap onder begeleiding van duikinstructeur Andrew een kroegentocht te houden. Maar we maakten het niet te laat want de volgende dag zouden we om 8 uur worden opgepikt samen met Mijke om toch nog maar wat goede foto’s van de krokodillen en andere australische dieren te maken in de zoo. Ondertussen leek dit ons wel een goed moment om de wereldpolitiek te bespreken en alle problemen op te lossen met dit multiculturele groepje (vertegenwoordiging van amerika, schotland, australie en NL). De kroegentocht duurde uiteindelijk iets langer dan gepland, na gillagans en de woolshed was het toch weer een uur of 4 geworden voor we in bed lagen. Voor degene die hier geweest zijn klinken die namen waarschijnlijk vaag bekend… Vaag omdat ze gepaard zijn gegaan met uitbundig drink gelach. Voor degene die hier nog nooit geweest zijn, de salon en de panda in vlaardingen is denk ik het beste vergelijk materiaal :-P

Afijn je raad het al, we weten nu hoe fijn het is om na 3 uur slapen met 30 graden bij 98% lucht vochtigheid in een dierentuin rond te lopen :-) … hih, Mijke nog bedankt dat je ons wakker hebt gehouden en ons op tijd hebt geattendeerd op de krokodillen die voorbij kwamen zodat we deze foto’s hebben kunnen schieten…( Toch heel wat beter he, dan die zoek maar raak plaatjes :-)

20111225-153032.jpg

20111225-153051.jpg

20111225-153106.jpg

20111225-153119.jpg

20111225-153319.jpg

20111225-153336.jpg

20111225-153452.jpg

Na een, ondanks de hitte, toch fantastische tijd in cairns vonden we het tijd worden om het wat zuidelijker te gaan zoeken, waar de luchtvochtigheid beter moest zijn. Om toch nog een beetje het backpackergevoel te houden, stapten we vol goede moed in de greyhound bus…. Daar kwamen we er achter dat deze bussen niet meer waren vernieuwd sinds onze laatste bezoek aan ozz 10 jaar geleden…. Ik was even weggedoezeld, en werd wakker van nattigheid… Ik zat al bijna omgekeerd op mijn stoel om die backpacker die achter me zat toe te spreken dat die toch wel even kon wachten totdat het toilet vrij was toen chris me er op wees dat het buiten heel hard regende… En dus ook binnen in de bus… Ik ben blij dat ik mijn mond nog niet had opengedaan :-) . Uiteindelijk vochtig maar veilig aangekomen in airlie beach heb ik chris voor het eerst uit vrije wil een dansje zien doen! De luchtvochtigheid was een stuk beter geworden en prima weer voor een paar dagen zeilen naar de maagdelijke whitsunday islands….

Zo zeilen op zo’n boot was nog niks niet eenvoudig, met 10 man op de boot was het erg gezellig maar ik had het idee dat we zo nu en dan wel moesten kapseizen, aangezien we soms bijna overdwars door het water heen zoefden… Gelukkig legden we ‘s nachts aan in wat rustiger baaien en met het raampje van de kajuit open kwam een lekker fris briesje ons slaapvertrek binnen… Midden in de nacht werden we alleen flink gestoord. In de kajuit naast ons was in eens een flink kabaal. “We’re sinking we’re sinking!” Was het alarmerende geluid… Wij hebben nog nooit zo snel ons boeltje bijelkaar gezocht en zijn in onze pyama’s naar buiten gesneld…. Buiten troffen we niemand… En het schip kabbelde heerlijk rustig in de baai… We keken elkaar aan en beseften dat het loos alarm was…. Dus toch maar even aangeklopt bij onze buurkajuit… Schaapachtig keek het stel dat naast ons sliep ons aan, het had daarvoor even geregend en de jongen had met zijn gezicht onder het raampje gelegen, toen hij door de regen op zijn gezicht gewekt was had hij gedacht dat er iets veel ernstigers aan de hand was :-)

‘s ochtends konden we gelukkig alweer lachen om het hele verhaal, onze buurman is sinds die nacht alleen wel wat stiller geworden, al was het alleen maar omdat we hem toch nog wel een paar keer op zijn rotterdams op zijn angsten hebben gewezen :-) tja en als bewijs dat we ook in dit paradijs geweest zijn…

20111225-153608.jpg

20111225-153626.jpg

20111225-153637.jpg

20111225-153654.jpg

20111225-153713.jpg

Hoe paradijselijk het allemaal ook lijkt, ook wanneer we hier wilden zwemmen moest je je eerst in een stingersuit heisen, zodat je de kans op kwallenbeten minimaal maakte. Aangezien dit een precisie werkje is wat je minstens een kwartier kost voordat hij helemaal aan is, en dat met zo’n 30 graden… ( hihi we moeten toch ergens over kunnen klagen) Dus na dit tripje was het al snel weer tijd om zuidelijker te reisen, want bij byron bay scheen je geen kwallen en wel echte (surf-)golven te hebben… Dat vooruitzicht gaf ons het laatste zetje om maar weer snel voor zo’n 24 uur in de gezellige greyhound te vertoeven….

Aangekomen in hippie dorp byron bay wachtte ons een welkomstcomitee van ons verdwaalde zwerfhondje uit cairns, Tania stond ons bij de bushalte op te wachten. Ze onthaalde ons met open armen en aangezien dit de plek was waar zij al 3 maanden op de engelse school had gezeten, kenden we binnen no time meer dan 1/3 van de mensen in het dorp, werden er al snel grootse plannen gemaakt om kerst op het strand met een bbq te vieren…. Tja, dat moesten wij natuurlijk ook meemaken!

Hohoho merry christmas everybody !!!!!!!

20111225-153824.jpg