Archive | Algemeen RSS feed for this section
09. Oct, 2016

Toe aan een nieuw avontuur.

Deze keer geen trip rond de wereld maar een tour door Europa met de Camper.

Voorbereidingen zijn getroffen.

Plannen worden niet gemaakt anders dan dat we weer 6 maanden op pad gaan en we gaan waar de camper ons brengt.

Binnenkort meer

29. Nov, 2011

Onze eerste footprints in Chile!

Onze eerste footprints in Chile!

Na een heerlijke tijd in Argentinie werd het nu tijd voor een nieuwe stempel in onze paspoorten. Onze eerste inzet was een boottocht van puerto Natales naar Puerto Montt. We hadden in Canada al zo’n trip gemaakt met een ferry en toen zoveel moois gezien, dus dat leek ons wel wat! Echter des te meer we er over lazen, des te minder enthousiast we werden. De trip zou 4 dagen duren, was prijzig en wat ons vooral zorgen maakte was dat 95 % van de mensen de eerste 12 tot 24 uur zeeziek zijn!! Dit was dus ook onder het personeel het geval!! Op het moment dat ik dus een goedkoop alternatief had gevonden, vliegen kostte slechts 91 US $ pp, was Ilya om. De vlucht vertrok net als de ferry ook uit Puerto Natales, dus dat was perfect!

De bus rit van El Calafate waar we zaten was slechts een uur of 3, toegegeven daar zat de douane niet bij inbegrepen!! Maar goed hoelang kon dat duren, kwestie van stempel halen en weer weg. Bovendien we vertrokken om 9 uur, dus we hadden tijd zat. De busrit was prima, ze hebben hier allemaal superluxe touring cars rijden. Deze bus had dan wel geen stoelen die helemaal plat konden, maar nog steeds zeer comfortabel genoeg om een beetje in weg te sukkelen. Na een uurtje of 2 toeren gingen we van de snelweg af een gravelweg op. Aangezien het al een tijdje niet meer geregend had hier, veroorzaakte onze bus dusdanig veel stof dat we het in de bus konden proeven ;-) . Na een kwartiertje over deze weg te hebben gecrosst kwamen we aan bij de Argentijnse grens. Dit ging redelijk vlot, weer een mooie rij vormen, dat blijven ze prachtig vinden hier! Binnen half uur was de hele bus afgestempeld.

In dit tempo zouden we lekker vroeg aankomen in Puerto Natales. Iedereen snel de bus in en op naar de Chileense zijde. In de bus kregen we allemaal ongeveer 4 A4tjes om in te vullen. Toen ik aan mijn 3e papiertje begon had ik een dejavu, dit had ik al eens ingevuld…. Bleken het dus maar 2 formulieren te zijn die je in moest vullen, als je die dus op elkaar had laten zitten hadden ze ook doorgedrukt :-P . Ik kon die kopietjes dus mooi nog een keer invullen, gelukkig wist ik nu wat ik in moest vullen, dus dat ging vrij vlot. Eenmaal bij de Chileensé zijde aangekomen hadden we dus nog 2 touringcar bussen voor ons, dit kon dus nog wel ff duren! Nadat Ilya nog even had uitgeprobeerd of het vers in cement aangelegde trapje een goede zitplaats was ( niet!) was het weer hangen, van het ene been op het andere been heen en weer hopsen voor 2 uur voordat we naar binnen mochten. Hier stond een indrukwekkend scanapparaat waar alle bagage van ons in moest. Zelfs de grote backpacks moesten uit de bus worden gehaald en weer opnieuw gescand. De cilenen zijn nl. Nogal angstig voor fruit, granen etc die schimmels en ziektes in hun land kunnen veroorzaken. Gelukkig kwamen we ( net als alle anderen uit de bus) met vlag en wimpel door de controle…. Achteraf was het angst voor niets, want op het moment dat alle bagage door de scanner ging, zat er helemaal niemand achter het scherm om te bekijken wat de scanner allemaal zag:-).

Maar afijn, ons paspoort was weer 2 stempels rijker, en onze eerste kilometers in chili waren snel gemaakt… Aangekomen in Puerto natales bleek al snel dat de argentijnen heel erg trots op hun land waren en chili eigenlijk wat als een minder land afschilderden… Er heerst een beetje een nederland duitsland sfeer tussen beide landen :-) oke, de buitenkant van de huizen leek nog steeds een beetje op de dorpjes die we al meer waren tegengekomen in het koude zuiden. Veel neergezette golfplaten hutjes die als hostel dienst deden. Misschien kregen de argentijnen toch nog gelijk. Niets was echter minder waar, hoe krakkemikkig het er van de buitenkant uitzag, de binnenhuisarchitect was hier echt langs geweest! Hele mooie houtkachels, strakke bankjes, lekker eten… Mmm, Chili had haar eerste plusje al te pakken

20111129-132601.jpg

20111129-132611.jpg

Aangezien we hier alleen een dagje op doortocht waren, en de volgende dag onze vlucht ging, hebben we enkel het stadje kunnen bekijken, niet veel bijzonders, maar het ademde wel sfeer uit ( nu de landschapsarchitect nog). Ook hier waren weer vele tochten naar gletsjers te koop, maar na 5 gletsjers binnen een week bezichtigt te hebben, vonden we het wel weer even mooi. Dus op naar het vliegveld, welke een eervolle vermelding waard is! Het hele vliegveld bestond uit een flinke asfaltbaan, een hangar waar 12 stoeltjes waren geplaatst en dat was het ongeveer…

20111129-113127.jpg

20111129-113312.jpg

br />
20111129-113428.jpg

Ondertussen begon Ilya wel wat kriebels te krijgen over de grote van het vliegtuig en of dat goedkope ticket nu wel zo’n slim idee was…. Maar inchecken verliep keurig netjes volgens de regels 1,5 uur van te voren met minimaal 15 man personeel. Toch konden we zelf onze tassen op het trolleywagentje tillen, nadat ze zorgvuldig gewogen waren, want dat vliegtuigje kon niet zoveel extra gewicht houden…. Onze zware rugzakken gaven dus wel wat extra calculatiewerk, maar gelukkig werd 1 van de 15 passagiers geweigerd omdat hij zelf zoveel overgewicht had dat hij voor 2 personen had moeten boeken :-) dus geen problemen meer voor ons, wel een extra lege stoel in het vliegtuig …. Nadat ilya in de eerste 5 minuten doodsangsten had uitgestaan in het vliegtuigje ( opstijgen met zo’n klein vliegtuigje in de bergen gaat niet zonder turbulentie), was de vlucht verder fantastisch, en zowaar zelf met diner! Koopje dus voor anderhalf uur vliegen!

Veilig aangekomen in Havenstad Puerto Montt, zijn we snel doorgegaan naar een klein dorpje verderop: puerto varas. Volgens de rough guide is dit stadje verkozen tot chili’s mooiste stadje met de hoogste kwaliteit van leven ( ze noemen hetzelf de city of roses)…. Wellicht omdat het lente was en de rozen nog niet in bloei stonden, omdat de stad bestond uit een duitse enclave, omdat we 3 uur lang hebben gezocht naar een betaalbare en schone slaapplek en uiteindelijk uitkwamen bij een duits hostel met een japanse tuin (dat betekende in dit geval: van 6 uur ‘ s ochtends tot 22:00 ‘ s avonds constant japanse plingel plongel muziek door het hele hostel… Erg rustgevend NOT)…. Helaas maar dit plaatsje heeft de top tien voor ons niet gehaald. We hebben dus even de super toerist uitgehangen en alleen de hoog nodige kiekjes geschoten! Op zich best fraai wanneer je ze terug kijkt, maar wij waren waarschijnlijk te gestrest van al die rustgevende Japanse muziek om ervan te kunnen genieten ;-)

<

20111129-114009.jpg

20111129-114104.jpg

20111129-114142.jpg

We hebben zelfs nog even door de sneeuw gelopen en met een stow ties lift weer naar beneden. Best apart als er geen sneeuw meer ligt!! Maar wil hier best een keer terug komen in het winter seizoen. Fantastisch om vanaf de piste een groot meer te zien!!

20111129-114422.jpg

20111129-114433.jpg

Snel weer door, want als het je ergens niet bevalt , dan pak je gewoon de bus en op naar de volgende stad: Pucon. Avonturenstad nummer 1 van chili, je kunt hier werkelijk alles wat met wild water, vulkanen en hot springs te maken heeft… Daar werd ik natuurlijk alweer helemaal blij van… Aangekomen in het stadje, hadden we meteen een goed gevoel, dus meteen voor 5 nachten geboekt en een heerlijke uitvalbasis… Eerst maar eens kijken hoe we die pukkel van die vulkaan veilig konden beklimmen.

20111129-114818.jpg

Best ingewikkeld, er lag nog sneeuw op, sommige delen zelfs echte tiefschnee en op de een of ander manier presteerde die aktieve vulkaan het ook nog om continu erg giftige gaswolken te produceren. Daarnaast kon het ook nog flink spoken tijdens de beklimming dus er zijn velen halverwege de beklimming onverrichter zaken naar beneden gekeerd….

Maar alsof wij een geluksvogeltje op ons schouder hebben zitten, wij hebben het gehaald!!! Heel eerlijk, vanaf het moment dat we halverwege waren heb ik stilletjes elke 5 min gebeden of we aub niet zo veel geluk konden hebben en dat we vanwege het slechte weer niet verder omhoog konden…. Pfff wat had ik het zwaar! Om 4:30 ‘s ochtends als eerste gestart, Van 1200 meter tot 2800 meter de Villarica vulkaan beklommen, langs skiliften omhoog geklauterd en verder doorgegaan waar de skiliften ophielden… (ja Erik hier is jouw beklimming met board na je 5e val uit de sleeplift niets bij)…. Gepantserd met gear van het bedrijf (we leken wel marsmannetjes met schoenen, winddichte pakken, pikhouwelen, crampons en rugzakken van het bedrijf)

br />
20111129-121214.jpg

br />
20111129-115152.jpg
Ook die puist hebben we overmeesterd, maar ik heb toch wel een aantal keren flink gevloekt (inwendig natuurlijk – jullie kennen mij). Pff wat was dat zwaar! Maar na 10 minuten te bevriezen op de top moesten we weer naar beneden…. Op de top waaide het een beetje, ben daar dus uit mijn verschoning gewaait, dus ja dan word het weer iets frisser! Op zich een hele fijne, afdalen is 7 uur klimmen, alleen moesten we ook weer door die sneeuw naar beneden, wat minder aantrekkelijk was. Eerst nog even wat plaatjes schieten als bewijs dat we het gehaald hebben ;-)

<

20111129-115637.jpg

20111129-115648.jpg

20111129-115657.jpg

<

20111129-121430.jpg

Zoals jullie op de foto zien komen er nogal wat dampen van die vulkaan af, dit zijn dus H2S dampen. Zegt de meesten van jullie waarschijnlijk niets maar op mijn werk hebben we daar detect apperatuur voor en vlucht maskers. Je mag niet in zo’n gebied komen zonder de juiste instructie, hier kan iedere idioot omhoog en zeggen ze alleen dat je je adem in moet houden ALS zo’n wolk jouw kant op komt :-p. Mijn collega’s weten hoe dodelijk dit gas kan zijn, helaas had ik ook Anton niet bij me om als mijnvogeltje te dienen…. Dus mijn idee was zo snel mogelijk weer naar beneden !

Maar wat een aangename verrassing kwam er toen: ik vroeg me al af waarom we ook allemaal zo’n koekepan de berg op sjouwden, maar dat bleek dus een slee te zijn en niet een schep om ons bij lawines uit te graven;-) We zijn dus door de sneeuw heen Van 2800 meter hoog naar beneden gesleed! Voor de mensen die in menuires skien, het was ongeveer van de top van de mont de la chambre piste tot aan het dal! Al gillend langs alle andere mensen die nog omhoog aan het klimmen waren, sneeuw zat overal maar wat een feest en wat een snelheid. In een uurtje tijd kwamen we beneden aan, inmiddels zagen we er uit als verschrikkelijke sneeuwmannen maar wat een pret! Toen we beneden bij het busje stonden dat ons oppikte was het weer inmiddels zo omgeslagen dat er inmiddels al niet meer geklommen werd, en de kans is dus groot dat de mensen die wij voorbij gesleed waren ( en later gestart) de top niet eens meer bereikt hebben… Dus wat een geluk….

De volgende dag hadden we dat gevoel van geluk iets minder, we konden nog amper lopen, gelukkig hebben ze daar hier een hele goede oplossing voor: hot springs! Inmiddels waren Julia en Martin ook aangekomen in Pucon, dus maar weer met onze favo Duitse vrienden afgesproken. Zij zouden het eten koken en wij zorgden voor de wijn en het desert! Best wel weer keer lekker home made diner, na al dat uit eten!! Na een overvloedige maaltijd, en slechts 3 flessen wijn waren we er klaar voor. We hadden in de supermarkt nog een fles For de cāna gevonden. Dit is de rum die we met lex in Nicaragua erg lekker vonden, dus hier hadden we een liter van gekocht. Leek ons wel lekker in de hot springs! Maar ja rum daar moet cola bij, en een ijsblokje is ook wel prettig, dus bepakt met een perspex koelbox, gevuld met ijs, rum en cola waren we er klaar voor. We werden voor de deur opgehaald! De rit er naar toe was best pittig,door de bergen met 100 km/u, Ilya en ik zaten achterin, achteraf niet heel handig, aangezien Ilya nog wel eens wagenziek wordt :-D . Dus de hele rit waren we erg bezorgt, niet om Ilya, maar ze had de koeler op school met het ijs en we waren bang dat ze hierin zou overgeven hahaha. Maar goed ze heeft haar hoofd koel gehouden, hier oor verdween ze af en toe wel in de koelbox, maar dat namen we voor lief ;-) .

Eenmaal aangekomen bij de hot springs was het donker, dus het zal er best leuk uitgezien hebben, maar wij hebben het alleen op de foto’s kunnen zien. Toch wel handig zo’n flits ;-) . Hier hebben we nog geen foto’s van, de camera van Martin heeft een ander geheugenkaart en die zijn dus niet op de Ipad te plaatsen… Na een uur of 2 was de cola op en kwamen we er achter dat rum zonder cola ook best lekker is. Ilya die wat bezorgt was over de terug reis heeft het maar rustig aan gedaan met de rum, des te meer hadden wij, dus van onze kant geen klachten!! Tenminste tot dat Ilya zei dat we onze gids ook wat rum moesten geven, dit vonden wij allemaal niet zo’n goed idee aangezien het een nogal uitdagende rit terug was en onze gids ook onze chauffeur was :- P In de hot springs waren nog meer duitsers, deze jongens deden het erg goed bij de lokale bakvisjes…. Het was Julia die de jongens er op wees dat ze de foto’s thuis nooit konden laten zien, omdat ze allemaal jonger dan 15 waren!!! Dit tot grote hilariteit van ons hahaha. Na een uur of 4 in de hot springs was ook de rum op en was het dus tijd om terug te gaan… Helemaal soepel van dat heerlijke water (kan ook de rum zijn) weer terug naar ons hostel voor een lekkere nachtrust.

De volgende dag op zoek naar de volgende uitdaging! Uiteindelijk was het mijn idee om te gaan kajaken over een rivier. Dit met een opblaasbare kajak, dit is meer spectakel dan met een raft! De volgende dag om 2 uur gingen we op pad, eerst stukje instructie en daarna het water op. Hier hadden we nog even 5 min de tijd om te oefenen… Voor Ilya was dit iets te kort, ze had de controle over de kajak nog niet helemaal onder de knie! De gidsen waren echter lyrisch, Ilya nam echt iedere rapid alsof ze aan het surfen was! Zelfs achteruit was geen probleem voor haar, vooruit was zo weinig uitdagend dat ze uiteindelijk alle 7 rapids achterwaarts heeft gedaan! De gids werd steeds wilder van enthousiasme en melde ons dat we daar een voorbeeld aan konden nemen! De waarheid ligt net iets anders, Ilya had niet geheel controle over de kajak en bij iedere rapid ging ze dus ongewild achterstevoren eraf. Bij de laatste probeerde ze het ook zijdelings en toen ging het mis… Kajak omgeslagen en Ilya lag in het water, keurig met de kajak in 1 hand en de paddle in de ander. Op zich geen probleem, tot de guides haar in de boot hielpen, jaloers omdat ze het beter deed dan zij, sloegen ze dus Ilya’s voor tanden doormidden.

20111129-132727.jpg

20111129-132746.jpg

20111129-132800.jpg

20111129-132809.jpg

Dit is dus een van de weinige keren dat Ilya niet lacht op de foto. Staat nl niet zo fraai met gehavende voortanden…. De volgende dag zouden we weer door gaan naar Pichilemu, maar eerst nog maar even een tandarts opgezocht. Voor een kleine 70 € heeft deze tandarts er voor bezorgt dat Ilya niet de rest van de vakantie zonder lach op de foto hoeft! Echt vakwerk!

Na de tandarts nog even wat eten en we waren klaar voor de bus. Ik nam een pizza en Ilya een completo. Dit is een Chileense verse van een hotdog, wat we echter niet doorhadden bij het bestellen was dat deze hotdog wel erg compleet was. Alles zat er op en het broodje was ongeveer een halve meter lang….. De bediening rolt nu nog over de grond van het lachen, de blik op Ilya’s gezicht toen ze dit “broodje” zag, was echt ongelooflijk komisch! :-P . Toegegeven ze heeft een dappere 45cm weggewerkt, prima basis voor onze 10 uur durende busreisje naar Pichilemu. Komende dagen stond er zon, zee, strand en surfen op het programma. Afzien dus hahaha

30. Sep, 2011

Foto update

Foto update

We hebben nog wat troubles met foto’s uploaden.
Onze web masterwerkt hier hard aan, maar via picasa zijn er wel al een paar te zien.

http://picasaweb.google.com/117009854033805310835/Londen2011

07. Aug, 2011

Vluchtschema

27 sept 10:00 Rotterdam – Londen (UK)

29 sept 13:15 Londen – Rio de Janeiro (Brazilie)

30 okt 5:45 Buenos Aires (Argentinie) – Ushaia (Argentinie)

1 dec 22:50 Santiago (Chili) – Cairns (Australie)

6 jan 18:05 Sydney (Australie) – Bangkok (Thailand)

15 mar 00:10 Bangkok (Thailand) – Geneve (Zwitserland)