Feb 10

Cambodja, pracht en gruweldaden

by in Cambodja

Na wederom een fascinerende busreis van 20 uur, waar goed werd getest hoeveel mensen nu echt in een bus passen, kwamen we om 12 uur ‘s nachts in Phnom Penh aan, de stad van Angkhor Wat. Aangezien we wel weer even genoeg hadden van het zoeken naar juiste slaapplaatsen etc. zeker toen we bekaf midden in de nacht aankwamen, hadden we in de bus een beslissing genomen om maar eens van het beaten backpacker track af te gaan wijken…. Normaliter is off the beaten track meer back to basic, maar wij hebben dat aangepast naar off the beaten track into the tourist track. Dus wij als flashpackers vonden het tijd voor iets meer beschaving, snel op internet gezocht en tijdens een van de vele stops van onze busreis een topaccomodatie geboekt! Oh, toen we de deur van die kamer opendeden, had ik een grijns van oor tot oor…. Ohhh, wat was dat lekker die luxe!!!

20120210-194039.jpg

20120210-191748.jpg

Naar Angkhor Wat hebben we een gids en tuktuk driver gehuurd, want als wij ( cultuurbarbaren als we zijn ) samen zouden gaan, dan vermoedden we dat we binnen een uur alleen nog maar saaie bouwvallen en stenen zagen en al snel huiswaarts wilden keren. Dus vol goede moed vertrokken we om 5 uur ‘s ochtends om de zonsopgang van Angkhor Wat te zien. Nou, we waren niet de enigen…. Hihi, wij krijgen het altijd voorelkaar om dit soort attracties altijd op een zondag of nationale feestdag te bezoeken… Nu ook hier, de camera’s werden hier op elkaar opgestapeld om maar een fotootje te kunnen maken. Toen we uiteindelijk een mooi plekje aan de zo gewilde waterkant hadden bemachtigd (naast een vuilnisbelt) moesten we nog 45 minuten wachten tot de zonsopgang, tussen de muggen en de stank… Een goed begin van een dagje tempels en ruines kijken dachten we zo ;-) om het nog erger te maken, had ik blijkbaar ons stekje niet helemaal goed uitgeblokt, want op een gegeven moment kreeg ik een duwtje en iemand anders trok even en voor ik het door had, stond er ineens een koreaan met zo’n fantastische camera op poten voor mijn neus. Werkelijk die mensen denken echt omdat ze een duurdere camera hebben dat ze dan ook maar alle recht hebben. Nou hij heeft het geweten hoor, hij heeft geen foto kunnen maken zonder een paar handen, ellebogen of achterhoofden van ons in beeld te hebben… Pfff! het ergste was nog dat we het na 55 minuten wel licht zagen worden maar de zon bleef maar verscholen achter een dik wolkendek. Na een uur hielden we het voor gezien, en zijn we met onze gids gaan ontbijten.

20120210-193657.jpg

20120210-193118.jpg

Gelukkig geeft wat eten je altijd weer frisse energie, dus vol goede moed gingen we dan ook met zijn 3-en op pad. Nu was er immers iemand bij ons die ons de achterliggende verhalen kon vertellen een slimme route (heb je nodig voor de 20 km2 aan tempels) en alle mensen een beetje te ontwijken. Nou daar was geen ontkomen aan hoor. Onze gids zei dat er jaarlijks gemiddeld 4 miljoen mensen richting Angkhor wat gaan. Nou dan kan ik jullie wat goeds vertellen, de rest van het jaar zal het heel rustig worden en kunnen jullie er met een gerust hart naar toe gaan, want van de in totaal 4 miljoen denk ik dat wij deze dag er minimaal 2 miljoen hebben gezien. Dus bij deze onze foto’s, we hebben erg ons best gedaan om ze origineel te laten lijken, maar het was onmogelijk om de toeristen niet mee te fotograferen :-)

20120210-193333.jpg

Als je door die enorme ruines heen loopt vraag je je af hoe ze dat in ‘s hemelsnaam voor elkaar hadden gekregen, al die enorme stenen alleen al op die plek krijgen, dan nog zo mooi bewerken, een beetje het idee wat je hebt wanneer je aan de piramiden denkt. De khmer is hier best slim in geweest, ze maakten voor grote delen gebruik van vlotten op de rivier en voor het vervoer naar de juiste lokatie zetten ze gewoon olifanten in! Ze waren zo slim dat zij 1 tempel in 5 jaar konden bouwen, en dat een groep fransen nu al 4 jaar bezig waren om deze weer te restaureren. En ze hadden nog maar 1 gang af! Verder gebruikte ze geen cement, alles was precies op maat, al het gerestaureerde moet toch echt met cement zijn vastgezet anders donderd het meteen weer in elkaar!

20120210-193515.jpg

20120210-193553.jpg

20120210-193608.jpg

20120210-194257.jpg

20120210-194706.jpg

Maar het mooiste aan Angkhor Wat voor chris zal toch de gedachte zijn aan rotterdam…. En ohh… Wat had hij daar graag bij willen zijn in de kuip: feyenoord- ajax. Hihi, we zaten in het restaurant van het hotel via internet radio 1 te luisteren. Toen feyenoord scoorde juichte chris zo hard ( doordat hij een koptelefoon op had had hij het niet door) dat het hele restaurant naar hem zat te kijken. Ik moest het even uitleggen aan het tweetal dat achter ons zat in een sollicitatiegesprek, maar toen ze het begrepen moesten ze ook wel een beetje lachen :-) Maar op deze manier hebben wij de klassieker dus ook live meegemaakt vanuit het verre cambodja, en van een 4-2 winst voor feyenoord had chris 3 dagen lang een grijns van oor tot oor…

Na de verbazingwekkende bouwsels van het khmer volk rond het jaar 1000 te hebben bewonderd, mag je cambodia niet verlaten zonder een bezoek te hebben gedaan aan de killing fields van Pol Pot. Dus wij weer doortuffen naar de hoofdstad pnomh penh. Hihi, wij dachten dat we al wat verkeer in azie gewend waren, maar die brommers hier dat was werkelijk het toppunt…. Met 100-en tegelijk was het oversteken van de weg hier een ware kunst. Gewoon heel langzaam oversteken, je gezicht richting de komende brommers en ze passeren je links en rechts. Maar ook dat hebben we overleefd!

Het hoofdstuk Pol Pot en de rode khmer was een ander verhaal. In 1 dag zijn we met een tuk tuk driver op stap gegaan om de killing fields en de martelgevangenis S21 te bekijken. Pol Pot had een communistische gedachte dat heel cambodja een land van boeren moest zijn. Toen hij in 1975 aan de macht kwam met zijn leger van (vaak ook kind-)soldaten uit de agrarische hoeken van het land, heeft hij binnen 3 dagen alle 3 miljoen inwoners van phnom penh verdreven naar het platteland om daar te werk gesteld te worden. Alle mensen die hadden gestudeerd (leraren, doktoren etc) werden allemaal naar een van de vele killing fields in het land gebracht om daar op een vreselijke manier aan hun eind te komen. Toen Pol Pot in 1979 viel, met behulp van het vietnamese leger, waren er 3 miljoen van de 8 miljoen cambodjanen vermoord. Dit betekent dat iedereen in het land dus wel familie leden heeft die keihard zijn getroffen door dit monster regime.Toen we over een van de killing fields liepen, en verhalen hoorden van wat mensen daar aangetroffen hadden, had ik regelmatig tranen in mijn ogen…. Het ergste is nog dat amerika deze oorlog deels financierde en wij westerlingen de tijdelijke regering van cambodja tot in 1999 aan toe (20 jaar lang) niet erkenden en dat Pol Pot nog 20 jaar lang heeft deelgenomen aan officiele instellingen als de UN…
We waren er allebei door uit het veld geslagen….

20120210-194838.jpg

20120210-194847.jpg

20120210-194851.jpg

De rest van de dag hebben we een beetje verdwaasd rond gelopen! ‘s Avonds hadden we met Ilse (limburgs meisje, die we in Laos hadden ontmoet) en haar reisgezelschap afgesproken! Hiervoor hadden we een restaurant uitgezocht dat kansloze straatjongeren opleidde om in de horeca te werken. Deze studenten werd zo een opleiding gegeven en hun eigenwaarde flink opgeschroefd en niet te vergeten grote kans op een baan! De keuken en de bediening werden door deze jongeren gerunt onder toezicht van leraren. Alle winst die gemaakt word, word weer geinvesteerd in maatschappelijke projecten en opleidingen! Al met al meer dan de moeite waard om (verhoudingsgewijs dan) iets meer te betalen!! Het eten was overigens heerlijk, het waren allemaal combodjaanse gerechten in de vorm van tapa’s geserveerd. Na al die ellende van het,redelijk recente, verleden toch nog een beetje kunnen helpen aan de opbouw van dit land!

De volgende dag gingen we al weer door naar Vietnam, aangezien onze visa voor Vietnam maar beperkt houdbaar is. We hebben dus echt alleen aan de massa toerisme in Cambodja mee gedaan en verder niet veel van het land gezien, wie weet een volgende keer! Zo zie je maar zelfs als je 6 maanden weg gaat kun je nog in tijdnood komen ;-) .

Onze volgende stop is noord Vietnam, aangezien vliegen vanaf Phnom Pehn naar Hanoi vrij prijzig was hebben we er voor gekozen om de bus naar Saigon (Ho Chi Mihn City) te nemen en daar vandaan te vliegen. Tenslotte hebben we nog niet zo vaak in een bus gezeten, dus dat wilden we ook wel een keer meemaken lol.

Leave a Reply