Dec 25

Onze ozz experience….

by in Australie

We hadden ons in Santiago al flink voorbereid op de lange trip van Chili naar australie. Hoeveel uur deze trip nu echt was was ons niet helemaal duidelijk, door de tussenstop in nieuw Zeeland, overstap in sydney naar een binnenlandse vlucht, de passerende uurgrenzen etc. Wisten we alleen wat ons ticket zei: we vertrokken op 1 december om 23:00 en we zouden op 3 december rond 14:00 aankomen in het tropische cairns, onze eindbestemming. Het was echt fantastisch om na ( uiteindelijk) 35 uur reizen naar buiten te kunnen lopen en een sigaretje op te steken ( nee we zijn nog niet gestopt)… Opvallend was wel dat mijn sigaretje al snel op was, of nee toch niet, hij was automatisch uitgegaan?! Ik zag chris ook al raar kiijken naar zijn sigaret en vervolgens probeerde hij met veel moeite het ding weer aan te steken. Zweetdruppels op zijn neus, eindelijk gelukt. Pff, zo zwaar kon dat toch niet zijn? Totdat ik me realiseerde dat ik ook al zweetdruppels op mijn neus had staan van het kijken naar chris :-) . Het antwoord hadden we al snel door: de beste omschrijving voor het klimaat van cairns in december : tropisch en met een luchtvochtigheid van 98 %! ( bij 100% regent het gewoon constant). De komende tijd dus lekker warm…. Gelukkig zouden we de oostkust naar het zuiden reizen wat dus betekent dat het qua luchtvochtigheid alleen maar beter zou worden. Op naar de airco van de hotelkamer dan maar….

Aangezien chris en ik beiden al eens in australie hadden rondgetoerd (respectievelijk 11 en 12 jaar geleden) vonden we het niet nodig om de lonely planet voor australie te kopen. Ozz is bijna gemaakt voor backpackers en met alle toerist info die te verkrijgen is, was dit volgens ons logisch. Ons reisplan ongeveer: wat duiken in cairns, dan naar airlie beach de magische whitsunday islands verkennen, in brisbane wat stadse wijsheden opdoen, tussen de hippies in byron bay kerst vieren en vervolgens al surfend naar Sydney om daar oud en nieuw te vieren. En natuurlijk nog de nodige dagtripjes tussendoor :-)

Na de eerste klimaatshock kwam de cultuurshock. De prijzen zijn de afgelopen 10 jaar de pan uitgerezen, een pakje (onrookbare) sigaretten kost hier bijv. 19 dollar (€13), tegenover ongeveer 2 dollar in zuid amerika. Hostels zitten rond de 50 tot 100 dollar voor een privekamer ( voor ons zat dit vaker dichtbij dit laatste bedrag aangezien we toch ook wel graag een eigen toilet wilden). maar ach, het land heeft ook enorme voordelen, zoals:

1. Ze hebben er drop!!!! Al 6 weken had ik hiernaar uitgekeken, ik had het op internet al uitgezocht, er moest echte nederlandse drop verkrijgbaar zijn in cairns

2. Ze spreken engels en wij kunnen ons verstaanbaar maken ( in tegenstelling tot spaans) We kunnen communiceren zonder handen en voeten te gebruiken

3. Ze hebben een fantastische oceaan met temperaturen van 28 graden! En dan heb ik het nog niet eens over het great barrier reef met haar onder water schoonheden en zicht van 20 tot 30 meter onder water ( in nederland juichen we al bij 2 meter)

4. Ze hebben echt de mooiste, gevaarlijkste en vreemdste dieren hier, van spinnen ter grote van je hand, slangen in alle soorten en maten, tig verschillende soorten haaien, kaketoes als huismussen, vleermuizen ter grote van een hond, kwallen die je kunnen doden en natuurlijk ook een paar krokodillen, kangaroes en lieve stoned koala beertjes ( overigens met vervaarlijke klauwen)

5. Had ik al gezegd dat ze drop hebben?

Dus een maandje ozz, waarbij we wat meer (ongeveer 2 x zo veel) geld kwijt zijn als 2 maanden zuid amerika, kunnen we ons gelukkig veroorloven, en we hoeven dan ook niets te laten ( behalve wild water kajakken dat hoeft voor mij niet meer zo nodig :-) ja, ik weet het, we kunnen ons niet helemaal hardcore backpackers noemen, maar zo doet iedereen het op zijn eigen methode toch?

Afijn, in cairns aangekomen hebben we onze hotelkamer dus goed getest, maar daar konden we het natuurlijk niet bij laten. Dus eerst maar een refresh duikcursus geboekt ( het was al een tijdje geleden dat chris en ik beiden hadden gedoken, dus weer 2 dagen oefenen in het zwembad was niet verkeerd), en aangezien we daar pas later in de week terecht konden, ook nog maar even een nachtje jungle geboekt, met de kans om krokodillen te zien in cape tribulation.

Op de weg ernaartoe zagen we het ene na het andere strand met nog mooiere blauwe zee… Helaas hoe verleidelijk ook, zwemmen in de oceaan is verboden terrein, is het niet om de krokodillen, dan was het wel om de dodelijke kwallen dat je niet even in het water durfde te springen. Maar met die temperaturen hebben we regelmatig getwijfeld hoor! Al puffend een uur in een bootje gezeten, en ja hoor, gelukkig hebben we een paar krokodillen mogen aanschouwen. Helaas de foto’s zijn een beetje een zoekplaatje geworden, want die dieren zijn gewoon erg moeilijk om te spotten in het wild, maar zoekt en gij zult vinden….

20111225-123516.jpg

Daarna in een prachtige lodge geslapen voor 100 $ per nacht dachten we wel enorm in de watten gelegd te worden…. Tja uhh… Helaas maakt de jungle iedere kamer tot een soort muf hok dat zelfs een enorm grote airco de geur van schimmel en rot niet kan voorkomen…. Hoe mensen daar konden slapen in een bunkkamer zonder airco is mij nog steeds onduidelijk, maar diep respect :-) Toen chris de douche testte, kwam hij, met handdoekje om, uit de douche gesneld en ik weet nog dat ik dacht, wat is dit nu weer voor act? Maar hij rende meteen door naar de deur en hij wilde zijn tarzan act uitproberen zei hij tegen mij. Pas de volgende dag toen we weer in het busje terug naar de bewoonde wereld gingen, vertelde hij wat hij echt in zijn hand had gehad…. Een kakkerlak ter grote van zijn hand… Als ik dat had geweten, had ik geen oog dicht gedaan :-)

De volgende dag gingen we, gelukkig alleen een paar muggenbeten rijker voor de 2e keer deze reis richting de schoolbanken van de duikschool. We kwamen meteen in een leuk groepje terecht met o.a Tania ( spaanse), Roman (zwitsers) en Mijke (NL) bij duikinstructeur Andrew ( schots) een leuke mix van europeanen dus! Iedere ochtend begon echt bizar vroeg voor vakantietijden, en chris en ik hadden geleerd van de vorige keer, dus gedroegen ons als voorbeeld scholieren :-) . Dit was niet makkelijk, want in de klas hadden we ook nog een contact gestoorde duitse computer programmeur zitten. Thorsten was een regelrechte ramp, hij zorgde er hoogst persoonlijk voor dat bij 3 mensen het masker van de hoofd werd gerukt, bij 3 anderen de adematomaat uit de mond werd geslagen met zijn flippers…. Het koste me grote moeite om Chris tegen te houden om de beste man niet ter plekke te verdrinken, maar het is me gelukt. Voordeel was wel dat we direct alle oefeningen die gedaan moesten worden hadden gehad. Na 2 dagen droogoefenen mochten we dan ook mee op het bootreisje naar de great barrier reef. De eerste duik hadden we nog wat bibbers, maar er was ons verteld er was maar een vis waar we een beetje voor op moesten passen, de zgn. Triggerfish. Die was nl. Broeds en die beschermde zijn territorium nogal…. Tja, en natuurlijk op onze eerste duik hebben we meteen kennisgemaakt met dit gezellige dier… Pff, ik wist echt niet meer waar ik heen moest toen dat 1 meter grote beest eerst aan mijn vinnen ging bijten en toen naar mijn gezicht uithaalde. Gelukkig zag ik chris in een ooghoek en ben daar als een speer naartoe gezwommen…. Je begrijpt dat ik die duik behoorlijk snel door mijn zuurstof heen was :-) toen we bovenkwamen zei de duikinstructeurnog dat we geluk hadden gehad, want zo’n vis bijt met gemak eenk stuk van je oor af! Maar afijn er kwamen gelukkig nog tien andere duiken de komende dagen, dus dat moest wel beter worden!

En gelukkig, de volgende duiken waren fantastisch, zoveel ontzettend mooie gekleurde vissen en koraal. Ja, dit was waar ik voor had willen duiken… Chris kwam na iedere duik met een grotere grijns uit het water… Maar ja, wat wil je, hij had alleen gedoken in het oostvoornse meer met 2 meter zicht en alleen een oude volkswagen kever om onderwater te bewonderen en het water was hier slechts 20 graden warmer :-) In 1 duik zagen we naast alle standaard mooie vissen ook nog eens enorme schildpadden, haaien, een zeeslang en Nemo! Die hebben we voor jullie dus ook maar even vastgelegd….

20111225-152045.jpg

20111225-152324.jpg

20111225-152403.jpg

20111225-152442.jpg

20111225-152513.jpg

20111225-152632.jpg

Tussen het duiken door werden we verwend met verschillende culinaire hoogstandjes, dus naarmate de dag vorderde hoefden we steeds minder lood om om naar de bodem te kunnen ;-) . We hadden ook allemaal een bidon gekregen, het grootste gevaar hier is uitdroging, bij een lucht vochtigheid van 95+% zweet je veel, maar omdat het niet verdampt koelt je lichaam niet af dus ga je nog harder zweten. Belangrijk dus om veel water te drinken. Iedereen had dezelfde bidon met hierop een stukje tape met je naam. Mark, een amerikaan die zich bij ons ( het gezelligste groepje van de boot) had aangesloten, had per ongeluk de fles van Thorsten gepakt. Toen Thorsten dit zag nam hij een sprint naar mark en griste de bidan bij Mark uit zijn handen al schreeuwend ” this is not your bottle, you’re not Thorsten!!!!”. Dit alles met een zwaar duits accent was een scene regelrecht uit Allo Allo… Mark die een militair op verlof was uit Afghanistan hebben we met 10 man moeten overtuigen om deze Duitser niet de keel door te snijden met zijn duikmes. Het feit dat hij een Duitse computer programmeur was en dat hem laten leven een grotere straf zou zijn, trok hem over de streep ;-) Thorsten lived to die another day zullen we maar zeggen ;-)

Op de boot hadden we al een goede basis gelegd voor een goed stapavondje als we aan wal waren. Tja, want ‘s nachts was het enige moment dat je je kon verplaatsen zonder met een bezweet lichaam thuis te komen. Ook dat bleek een mythe te zijn, maar dat kwam meer omdat we tussen alle 18 jarige hossende backpackers meedeinden. En ja, zelfs chris heeft zich op de dansvloer gewaagd , wat een paar liter bier al niet kan doen.(wees gerust we deden niet mee met de miss en mister wet t- shirt contests die ze hier in iedere kroeg wel heel serieus nemen). Helaas gaat iedere backpacker al snel zijn eigen kant op tijdens zijn reis en moesten we halverwege de nacht afscheid nemen van spaanse Tania, die de nachtbus had geboekt. Maar afijn wij gingen onverminderd door en zo rond 3 uur zagen we onze hotelkamer pas weer…

20111225-152830.jpg

20111225-152842.jpg

20111225-152858.jpg

20111225-152917.jpg

Pfff, ‘s ochtends vroeg nagenietend van een fijne kater werd er op onze deur geklopt. Pff, leuk een hotelkamer met iemand die je bed opmaakt, maar vandaag even niet dacht ik. Dus weer heerlijk omgedraaid… Maar na aanhoudend kloppen en vervolgens de woorden “ilya it’s me” vond ik het toch wel vreemd worden dat housekeeping zo persoonlijk was… Toen ik de deur opende hadden stond er een zwerfhondje genaamd Tania voor onze deur, met enorme droevige ogen… Ze had de bus gemist, de nacht in het park geslapen wachtend op de volgende bus, maar om 9 uur ‘s ochtends had ze de hitte niet meer volgehouden. Dus wat konden wij anders doen dan haar een douche en bed aanbieden :-) Na Tania uiteindelijk op de middagbus te hebben gezet, hebben we de nederlandse naam ‘s avonds maar hooggehouden, door samen met een select overgebleven gezelschap onder begeleiding van duikinstructeur Andrew een kroegentocht te houden. Maar we maakten het niet te laat want de volgende dag zouden we om 8 uur worden opgepikt samen met Mijke om toch nog maar wat goede foto’s van de krokodillen en andere australische dieren te maken in de zoo. Ondertussen leek dit ons wel een goed moment om de wereldpolitiek te bespreken en alle problemen op te lossen met dit multiculturele groepje (vertegenwoordiging van amerika, schotland, australie en NL). De kroegentocht duurde uiteindelijk iets langer dan gepland, na gillagans en de woolshed was het toch weer een uur of 4 geworden voor we in bed lagen. Voor degene die hier geweest zijn klinken die namen waarschijnlijk vaag bekend… Vaag omdat ze gepaard zijn gegaan met uitbundig drink gelach. Voor degene die hier nog nooit geweest zijn, de salon en de panda in vlaardingen is denk ik het beste vergelijk materiaal :-P

Afijn je raad het al, we weten nu hoe fijn het is om na 3 uur slapen met 30 graden bij 98% lucht vochtigheid in een dierentuin rond te lopen :-) … hih, Mijke nog bedankt dat je ons wakker hebt gehouden en ons op tijd hebt geattendeerd op de krokodillen die voorbij kwamen zodat we deze foto’s hebben kunnen schieten…( Toch heel wat beter he, dan die zoek maar raak plaatjes :-)

20111225-153032.jpg

20111225-153051.jpg

20111225-153106.jpg

20111225-153119.jpg

20111225-153319.jpg

20111225-153336.jpg

20111225-153452.jpg

Na een, ondanks de hitte, toch fantastische tijd in cairns vonden we het tijd worden om het wat zuidelijker te gaan zoeken, waar de luchtvochtigheid beter moest zijn. Om toch nog een beetje het backpackergevoel te houden, stapten we vol goede moed in de greyhound bus…. Daar kwamen we er achter dat deze bussen niet meer waren vernieuwd sinds onze laatste bezoek aan ozz 10 jaar geleden…. Ik was even weggedoezeld, en werd wakker van nattigheid… Ik zat al bijna omgekeerd op mijn stoel om die backpacker die achter me zat toe te spreken dat die toch wel even kon wachten totdat het toilet vrij was toen chris me er op wees dat het buiten heel hard regende… En dus ook binnen in de bus… Ik ben blij dat ik mijn mond nog niet had opengedaan :-) . Uiteindelijk vochtig maar veilig aangekomen in airlie beach heb ik chris voor het eerst uit vrije wil een dansje zien doen! De luchtvochtigheid was een stuk beter geworden en prima weer voor een paar dagen zeilen naar de maagdelijke whitsunday islands….

Zo zeilen op zo’n boot was nog niks niet eenvoudig, met 10 man op de boot was het erg gezellig maar ik had het idee dat we zo nu en dan wel moesten kapseizen, aangezien we soms bijna overdwars door het water heen zoefden… Gelukkig legden we ‘s nachts aan in wat rustiger baaien en met het raampje van de kajuit open kwam een lekker fris briesje ons slaapvertrek binnen… Midden in de nacht werden we alleen flink gestoord. In de kajuit naast ons was in eens een flink kabaal. “We’re sinking we’re sinking!” Was het alarmerende geluid… Wij hebben nog nooit zo snel ons boeltje bijelkaar gezocht en zijn in onze pyama’s naar buiten gesneld…. Buiten troffen we niemand… En het schip kabbelde heerlijk rustig in de baai… We keken elkaar aan en beseften dat het loos alarm was…. Dus toch maar even aangeklopt bij onze buurkajuit… Schaapachtig keek het stel dat naast ons sliep ons aan, het had daarvoor even geregend en de jongen had met zijn gezicht onder het raampje gelegen, toen hij door de regen op zijn gezicht gewekt was had hij gedacht dat er iets veel ernstigers aan de hand was :-)

‘s ochtends konden we gelukkig alweer lachen om het hele verhaal, onze buurman is sinds die nacht alleen wel wat stiller geworden, al was het alleen maar omdat we hem toch nog wel een paar keer op zijn rotterdams op zijn angsten hebben gewezen :-) tja en als bewijs dat we ook in dit paradijs geweest zijn…

20111225-153608.jpg

20111225-153626.jpg

20111225-153637.jpg

20111225-153654.jpg

20111225-153713.jpg

Hoe paradijselijk het allemaal ook lijkt, ook wanneer we hier wilden zwemmen moest je je eerst in een stingersuit heisen, zodat je de kans op kwallenbeten minimaal maakte. Aangezien dit een precisie werkje is wat je minstens een kwartier kost voordat hij helemaal aan is, en dat met zo’n 30 graden… ( hihi we moeten toch ergens over kunnen klagen) Dus na dit tripje was het al snel weer tijd om zuidelijker te reisen, want bij byron bay scheen je geen kwallen en wel echte (surf-)golven te hebben… Dat vooruitzicht gaf ons het laatste zetje om maar weer snel voor zo’n 24 uur in de gezellige greyhound te vertoeven….

Aangekomen in hippie dorp byron bay wachtte ons een welkomstcomitee van ons verdwaalde zwerfhondje uit cairns, Tania stond ons bij de bushalte op te wachten. Ze onthaalde ons met open armen en aangezien dit de plek was waar zij al 3 maanden op de engelse school had gezeten, kenden we binnen no time meer dan 1/3 van de mensen in het dorp, werden er al snel grootse plannen gemaakt om kerst op het strand met een bbq te vieren…. Tja, dat moesten wij natuurlijk ook meemaken!

Hohoho merry christmas everybody !!!!!!!

20111225-153824.jpg

Leave a Reply